Elize’s POV
Habang palabas kami ng bahay ni Carlo papunta sa Munisipyo, hindi ko pa rin siya pinapansin. Manigas siya.Ako ang tipo ng tao na ang hirap suyuin kapag nagtatampo.
“Hoy, Elize, ano bang problema mo? Ang aga-aga, ang maldita mo. Panay irap ka diyan, kala mo naman ang ganda mo,” sabi ni Carlo habang nakasunod sa akin papunta sa sasakyan.
“Wala po, sir. Nireregla lang kaya mainit ang ulo,” sagot ko nang hindi ko man lang siya nilingon.
“Bahala ka!" Ang hirap intindihin ng ugali mo. Akala mo kung sino ka!”
Hindi ko na siya sinagot at nauna akong pumasok sa kotse. Mamaya, s, sa guest room na ako matutulog. Wala nang rason p sa kwarto pa niya ako matulog lalo’t makalakad na siya papunta sa Comfort room..
“Hoy, tulungan mo nga ako dito. Aga-aga ng topak mo!”
Lumingon ako at
