Elize’s:POV
Mariin akong hinalikan ni Carlo, ngunit hindi ako gumanti.
Ano bang akala niya sa akin isang kaladkarin na babae na puwedeng bastusin kapag galit siya? Talagang napakakitid ng utak niya kapag nawawalan ng kontrol.
Marahan ko siyang itinulak palayo at muling pinaandar ang kotse. Ayaw ko siyang patulan dahil kilala ko ang sarili ko baka madala na naman ako sa mga halik niya at kung saan pa kami mapunta. Nasa kotse pa naman kami, at ayokong gumawa ng desisyong pagsisisihan ko.
“Look, Elize… sorry sa nasabi ko kanina,” mahinang sabi ni Carlo. “Pwede bang bagalan mo muna ang takbo? Baka mabangga tayo!.”
Napangisi ako.
“Wag kang masyadong matakutin. Para kang hindi lalaki,” sagot ko. “Nasa 80 kph lang ako. Highway ’to, Mayor—hindi eskinita.”
Sinadya kong diin ang huling salita
