CARLO’S : POV
Malalim na ang gabi nang magising kami ni Elize dahil sa gutom. Napangiti ako habang hinahaplos ang mukha niya.
“Good evening, sleepy head,” bati ko sa kanya nang napadilat ang mga mata niya.
Napabalikwas siya ng bangon.
“Huh! Anong good evening? Anong oras na ba?”
Napakamot ako sa ulo at ngumiti.
“Ten PM na, sweety. Napasarap din ang tulog ko ehh. Tara na, kumain na tayo. Nagpa-deliver ako. Bukas na lang tayo uuwi sa mansion.”
“ Huh?Naku! paano na ’yong trabaho mo? Hindi ka man lang naka-biometric sa pag-out of duty mo,” sabi ni Elize.
Inalalayan ko siyang tumayo.
“Pabayaan muna ’yon, sweety. Overtime kamo. Bukas na ako magba-bio. Ayaw mo ’non? Twenty-four hours akong naka-duty, sobrang busy ko, ’di ba?”
Natatawang sabi ko habang naglalakad papunta sa kusina.
“Bus
