ตอนที่3 แมวหาย
1051 Words
เริ่มร้ายกลายรัก
ตอนที่ 3 แมวหาย
หมวยหันหน้าหนีแล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง เสือลืมตามองหญิงสาวที่นั่งข้างๆแต่ว่าก็ไม่พูดอะไรออกมา
เมื่อถึงบ้าน ทุกคนในบ้านต่างมาต้อนรับเสือคุณชายเล็กของบ้านด้วยความดีใจเป็นอย่างมาก นมแจ่มถึงกับน้ำตาไหลออกมาเป็นทางเพราะไม่คิดว่าจะได้เจอกันอีกเสือเดินเข้าไปกอดนมแจ่ม
“นมแจ่มร้องไห้ทำไมครับ ดูสิครับร้องเป็นเด็กไปได้”
“นมคิดถึงคุณหนูค่ะ โตเป็นหนุ่มแล้วนะคะ คงไม่ไปไหนแล้วใช่ไหมคะต่อจากนี้”
เสือดึงนมแจ่มมากอด “ไม่ไปไหนแล้วครับ จะอยู่กับนมแจ่มนี่แหละดีไหมครับ” เสือพูดออกมาพร้อมกับยิ้มกว้าง จากนั้นจึงไปหาคุณปู่
เสือไหว้คุณปู่แล้วไปนั่งข้างๆ ปู่หลานมองหน้ากันด้วยความรักและคิดถึง
“คุณปู่สบายดีนะครับ เป็นไงบ้างครับแข็งแรงดีนะครับ”
“กลับมาสักทีนะไอ้ตัวแสบ จะได้มาบริหารงานสักที ปู่เหนื่อยแล้วจะได้วางมือให้เด็กๆ”
“แก่อะไรกันครับ ดูคุณปู่หน้าตายังสดใสอยู่เลยนะครับ”
“ที่สดใสได้อย่างทุกวันนี้ก็เพราะมีหมวยที่สร้างเสียงหัวเราะและรอยยิ้มให้กับปู่แหละ ว่าแต่แล้วน้องไปไหนแล้วล่ะ เลิกแกล้งน้องสักทีนะเราน่ะ”
“ไม่รู้สิครับ ลงรถก็ตัวใครตัวมัน ว่าแต่คุณปู่ครับโต้งนี่คือใครครับ” เสือคิดได้เลยถามปู่ด้วยความอยากรู้ว่าใครคือโต้งกันแน่
“เจ้าโต้งก็หลานชายสุพจน์ไงจำไม่ได้เหรอ ถามทำไม หรือว่าเจอกันแล้ว”
“เปล่าครับ ไม่มีอะไรครับคุณปู่” เจ้าสัวหัวเราะลั่นบ้าน
“ออกไปเดินเล่นรอบๆ บ้านสิ เจอน้องก็ตามมาหาปู่ด้วย ปู่มีเรื่องจะคุยกับเราสองคน เข้ามาหาปู่พร้อมกันเลยนะ”
“ครับ งั้นผมขอไปเดินรอบๆ บ้านก่อนนะครับ จะได้ดูว่าตลอดเวลาที่ผมไม่อยู่เนี่ยหลานสาวคุณปู่เปลี่ยนแปลงอะไรในบ้านไปบ้างผมจะได้เอาเรื่องเธอถูก” เสือพูดไปยิ้มไปก่อนเดินออกมานอกตัวบ้าน
เสือออกมาเดินเล่นรอบๆ บ้าน แต่ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียง..คนเสียงดังเอะอะโวยวายมาจากด้านหลังบ้านชายหนุ่มรีบเดินตรงเข้าไปดูว่ามีอะไรเกิดขึ้น แต่ต้องตกใจกว่าเดิมเมื่อไปถึงแล้วพบว่าคนที่กำลังสร้างเรื่องอยู่นั้นกำลังอยู่บนต้นไม้
“คุณหนูลงมาค่ะ เดี๋ยวตกนะคะ ขืนตกลงมานายท่านเอาพี่พรตายแน่ ลงมาค่ะ ตายๆ จะขึ้นไปทำไมกันคะ ดูสิใส่กระโปรงแล้วยังปีนต้นไม้อีกพี่จะเป็นลม”
พรสาวใช้อีกคนหนึ่งของบ้านบ่นให้หมวย ที่หญิงสาวปีนต้นไม้สร้างความตกใจให้กับเธอเป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะบ่นยังไงเธอก็ไม่มีทีท่าว่าจะลงมาสักที
“ถ้าไม่อยากให้ปีนพี่พรก็ต้องดูเจ้ามะลิ แต่นี้เป็นเพราะว่าพี่พรปล่อยเจ้ามะลิเกินไปแล้วดูสิคะเป็นไง ได้เรื่องเลย”
“มันปีนมาส่องนก เดี๋ยวมันก็ลงมาเองได้ค่ะคุณหนูพี่พรว่าคุณหนูแหละค่ะที่ลงมาก่อน ก่อนที่คุณท่านจะมาเห็นพี่พรจะเดือดร้อนเอานะคะ ลงมาค่ะเดี๋ยวพี่ไปเอาบันไดมาให้นะคะ”
สิ้นเสียงพร...เสียงเสือก็ดังขึ้นมา ทำเอาทั้งสองคนถึงกับตกใจเป็นอย่างมาก
“เอะอะโวยวายอะไรลั่นบ้าน ทำไมไม่มีมารยาทกันแบบนี้”
พรหันมามอง “นายน้อย”
เช่นเดียวกันกับหมวยที่ร้องออกมาอย่างตกใจ..
“นายเสือ!!!....ว๊าย” .ตุ๊บ..หมวยตกต้นไม้พร้อมกับเจ้ามะลิ ...โอ๊ยยยย.. หญิงสาวร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดเป็นอย่างมากทำเอาพี่พรถึงกับตกใจ
“ตายแล้ว คุณหนูเป็นไงบ้างคะแข้งขาหักรึป่าว ตามหมอไหมคะ”
พรรีบวิ่งเข้าไปดู....เสือยืนมอง....”คุณปู่ให้มาตาม” เขาพูดแค่นั้นแล้วหันหลังกลับ
“ค่ะจะไปเดี๋ยวนี้ โอ๊ย...” หมวยรีบลุกขึ้นแต่ก็ล้มอีกครั้ง..โอ๊ย
“สงสัยข้อเท้าแพลงเห็นไหมพี่บอกแล้ว มาค่ะขี่หลังพี่ เดี๋ยวพี่พาไปในบ้านค่ะแล้วจะได้ตามหมอมาดูอีกทีนะคะ
หมวยพยักหน้าและพยายามลุกขึ้น จู่ๆ เสือก้าวเท้าเข้ามาแล้วอุ้มหมวย...หญิงสาวรีบเอื้อมมือไปกอดคอเขาเอาไว้เพราะกลัวจะตก
“โทรตามหมอมาด้วย” เสือพูดแค่นั้นก็อุ้มหมวยเข้ามาภายในบ้าน เสืออุ้มหมวยเข้าไปในบ้าน ทั้งสองต่างเงียบ
นมแจ่มที่เห็นว่าเสืออุ้มหมายเข้ามาถึงกับร้องอุทานอย่างดัง “ตายแล้วเกิดอะไรขึ้นคะ แล้วคุณหนูเป็นอะไรไปคะทำไมนายน้อยถึงอุ้มมาแบบนี้ละคะ”
นมแจ่มถามด้วยความห่วงใยก่อนที่จะรีบเดินเข้าไปดู
“หลานสาวคนโปรดของคุณปู่ตกต้นไม้ นมไปบอกคุณปู่ด้วยนะ ผมจะพาเธอไปส่งที่ห้อง”
“ค่ะๆฎ
“ยังอยู่ห้องเดิมรึป่าว?” นี่เป็นคำแรกที่เขาพูดดีกับเธอหรืออาจจะเป็นแค่คำถาม
“ค่ะ”
เสือก้าวเท้าฉับๆ แป๊บเดียวก็ถึงห้อง เสือวางหมวยลงแล้วหมุนตัวจะออกไป
หมวยดึงชายเสื้อเสือไว้...ชายหนุ่มหยุดแล้วหันมามองพร้อมกับสายตาที่จ้องจะเอาเรื่อง
“ขอบคุณนะคะ”
“เอากองไว้ตรงนั้นแหละฉันไม่ต้องการ ปล่อยมือออกได้แล้ว..” เสือตอบออกมาด้วยท่าทีที่เฉยเมย.
หมวยปล่อยชายเสื้อ....”ขอโทษค่ะ” เสือยืนนิ่ง เจ้าสัว หมอ นมแจ่มมาพอดี
“เกิดอะไรขึ้นเจ้าเสือ”
“ก็ปีนต้นไม้แล้วตกนะสิครับ อ้อ..อีกอย่างใครอนุญาตให้เลี้ยงแมว บอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ชอบขนมัน และที่สำคัญผมไม่ชอบแมวด้วย จำกันไม่ได้หรือไงครับหรือว่าเรื่องของผมมันไม่สำคัญ กลับมาวันแรกก็มีแต่เรื่อง น่าหงุดหงิดชะมัด”
เจ้าสัวหันไปมองหลานชายก่อนเอ่ย “ไปพักผ่อนซะ”
- Writer
