ถูกเพื่อนล้อ
1461 Words
เริ่มร้ายกลายรัก
ตอนที่ 5 ถูกเพื่อนล้อ
เช้าวันต่อมา ท้องฟ้าสดใสเสียงนกร้องแต่หมวยยังคงนั่งตรงระเบียงตรงนั้น ใบหน้าที่ขาดอยู่แล้วในตอนนี้มันกลับทำให้ซีดเผือดอย่างเห็นได้ชัดไม่ต่างอะไรจะผีสาวในซีรีย์ดัง
เสือที่ตื่นแต่เช้าเพื่อออกมาเดินเล่น และรับอากาศบริสุทธิ์ยยามเช้า เมื่อมองมาบนห้องเห็นหมวยในชุดเมื่อคืน ทำเอาชายหนุ่มถึงกับตกใจเป็นอย่างมาก เขาหรี่ตามองดูอย่างช้าๆชัดๆ...
“อะไรอย่าบอกนะว่าเด็กบ้านั่นนั่งตากฝนทั้งคืน ยันเช้า บ้าไปแล้ว เป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ”
เมื่อเห็นดังนั้นเสือเดินไปเดินมา...เพราะไม่รู้ว่าจะทำยังไงดีใจหนึ่งก็อยากไปดูอีกใจหนึ่งก็นึกโมโหที่เธอเอาแจกันฟาดหัวเขาเมื่อคืน
เมื่อถึงเวลาอาหารเช้าทุกคนมาพร้อมหน้า
เจ้าสัวเอ่ยขึ้นมาเมื่อเห็นว่าหลานสาวมีสีหน้าเหมือนคนที่ไม่สบาย “หมวยทำไมวันนี้ดูซีดๆ ไม่สบายรึป่าว หรือว่าปวดขา ให้ปู่ตามหมอมาไหมลูก” ชายชรายังคงเป็นห่วงหลานสาวอยู่ตลอดเวลา
หมวยหันมายิ้มให้และตอบท่านด้วยท่าทางสดใส
“เปล่าค่ะคุณปู่ หนูไม่ได้เป็นอะไรค่ะ คุณปู่ทานเยอะๆ นะคะ” เธอพูดพร้อมกับตักอาหารใส่จานให้กับปู่ของเธอ
“ว่าแต่เสือมีแฟนรึยังเราอ่ะ ถ้ามีจะแต่งเมื่อไหร่ ปู่เองก็อายุมากแล้วนะอยากอุ้มเหลนเต็มทนแล้วรู้ไหม “ เจ้าสัวหันมาถามหลานชายบ้าง
“คุณปู่ถามทำไมครับ แต่ก็มีคนคุยๆกันที่เมืองนอกคิดว่าอีกวันสองวันคงกลับมาเอาไว้ผมจะพามาแนะนำนะครับ” เสือตอบออกมาตามความเป็นจริงก่อนจะชักงักเมื่อได้ยินปู่ถามอีกคนที่นั่งตรงข้ามกัน
“อืม หมวยล่ะลูก หนูมีแฟนกับเขาบ้างหรือยังถ้ามีก็พามาแนะนำให้ปู่รู้จักบ้างนะ”
“ไม่มีค่ะ” หญิงสาวก้มหน้าก้มตาตอบ
“อะไรกันหลานปู่สวยขนาดนี้ไม่มีใครเลยรึ ทำไมตาถั่วกันขนาดนี้เนี่ยไม่ไหวจริงๆ หรือว่ะให้ปู่หาให้เพื่อนปู่มีหลานเยอะแยะเลยเอาไหมลูก”
หมวยเงยหน้ามามองคุณปู่ก่อนจะเอ่ยออกมา “หนูไม่อยากมีใครค่ะ ไม่อยากมีเพื่อน ไม่อยากวุ่นวาย”
“ทำไมไม่อยากมีเพื่อน เป็นเด็กมีปัญหาเหรอถึงไม่อยากคบใคร” เสือเอ่ยถามขึ้นมาทันที
หมวยตัดสินใจตอบคำถามในสิ่งที่ตัวเองเก็บกดมานาน ”เพื่อนชอบล้อว่าลูกไม่มีพ่อไม่มีแม่ ลูกกาฝาก หมวยเลยไม่อยากมีเพื่อนไม่อยากสุงสิงกับใครค่ะ”
คำตอบนั้นเล่นเอาชายสูงวัยและชายหนุ่มอึ้ง
“แต่จะว่าไปหนู มีพี่โต้งที่เข้าใจหนูนะคะคุณปู่ แต่..ว่า”
“แต่อะไรเหรอ มีอะไรเหรอบอกปู่มาสิ”
“หนูคงไม่กล้าไปเจอพี่โต้งแล้วค่ะ เพราะเจ้ามะลิหายไปแล้ว คุณปู่ก็ทราบนี่คะว่าพี่โต้งเป็นคนให้เจ้ามะลิกับหนูแล้วหนูทำหายแบบนี้เกิดเจ้าตัวเขาถามหาหนูจะทำยังไง หนูรู้ว่าพี่โต้งไม่มีทางโกรธหนู แต่ว่าหนูก็ละอายใจค่ะ”
เสือถึงกับสำลัก...ก่อนจะรีบหยิบน้ำมาดื่มแล้วมองคุณปู่
“ปู่ก็เห็นมันอยู่ใน...”
“เอ่อ คุณปู่ครับรีบทานเถอะครับ” เสือรีบตัดบท
หลังจากกินข้าวเช้าเสร็จแล้ว
หมวยมานั่งเล่นที่ศาลาเหมือนทุกวัน แต่ด้วยความเพลียที่ไม่ได้นอนทั้งคืนบวกกับนั่งตากฝน หมวยจึงเผลอนั่งหลับไปซะอย่างนั้น
เสือเดินตามมาเพื่อที่จะเอาเรื่องที่ตีหัวเขาเมื่อวาน แต่เมื่อเห็นหมวยหลับจึงนั่งข้างๆ
หมวยนั่งสัปหงกเสือจึงค่อยๆใช้มือผลักหัวหมวยให้อยู่ในท่าที่ตรงๆแต่ว่าอยู่ๆหญิงสาวกลับล้มตัวนอนตักเขา
เสือมองหมวยที่หลับ..แล้วจับหน้าอกตัวเองไมใจสั่นผ่านไปนานแค่ไหนทั้งสองคนเผลอหลับ พรมาเห็น
เสือตกใจตื่น
“ให้พี่พรปลุกไหมคะนายน้อย” พรถามพร้อมกับชี้ไปที่คนที่นอนอยู่ก่อน
“อืม..ดีเหมือนกันขาฉันเป็นตะคริวแล้วเนี่ย” นายเสือตอบแก้เขินไปอย่างนั้น
พรรีบปลุก_...”อุ๊ยตายแล้วตัวร้อนจี๋เลยค่ะ ทำไงดีคะ”
เสือรีบจับหน้าผาก...”จริงด้วย พี่พรรีบโทรตามหมอเร็วด้วยครับ ผมจะพาไปนอนที่ห้องก่อน”
“วันนี้คุณหมอไป ตจว. ค่ะ คุณหมอโทรมาแจ้งเมื่อเช้า”
“งั้นไปบอกลุงสุพจน์เอารถออก เออบอกนมแจ่มให้เรียนคุณปู่ด้วยให้ไวเลยนะครับพี่พร”
“ค่ะ”
เสืออุ้มหมวยมาที่รถ....”ไปโรงพยาบาลเร็ว”
สุพจน์ออกรถพลางกดโทรศัพท์หาโต้ง
“โต้งอยู่ไหน”
“กำลังจะออกเวรครับลุง มีอะไรให้รับใช้ครับ” ชายหนุ่มตอบกลับมาอย่างคนอารมณ์ดี
“คุณหนูไม่สบายกำลังไปโรงพยาบาล”
“ห๊ะ..รีบมาเลยลุงผมจะรอ”
เมื่อมาถึงโรงพยาบาลโต้งนำเตียงมารอ เสืออุ้มหมวยลงรถแล้วเอาไปนอนบนเตียง โต้งรีบเข็นเตียงไปตรวจ
หน้าห้อง....ระหว่างที่รอหมอตรวจ
“โต้งเป็นหมอเหรอครับ” เสือหันมาถามลุงสุพจน์ด้วยความอยากรู้
“ครับ”
“แล้วสองคนนั้นเขาสนิทกันมากเหรอครับ”
“ครับ โต้งเป็นคนเดียวที่คุณหนูไว้ใจเล่าทุกเรื่องให้ฟังครับ เรียกว่าสนิทมากๆ”
“ทุกเรื่อง?” ชายหนุ่มเอ่ยถามออกมาพร้อมกับขมวดคิ้วที่แทบจะชนกัน
“ครับ เจ้าโต้งมันคอยตามใจคุณหนูทุกอย่าง เวลาคุณหนูจะไปไหนก็ได้มันนี่แหละครับดูแลคุณหนู ไม่เคยห่าง ท่านเจ้าสัวเองก็ไว้ใจมันด้วยครับมันคอยดูแลคุณหนูมาตลอดหายห่วงได้ถ้าไปกับเจ้าโต้งครับ”
“แล้วคุณหนูของลุงเป็นคนยังไงครับ เอ่อเล่าให้ฟังหน่อย” เสือยังคงซักถามเรื่องของหมวยกับลุงสุพจน์อย่างเอาเป็นเอาตายเลยทีเดียว
“คุณหนูถ้าภายนอกคนจะมองว่าเธอสดใสร่าเริง แต่ความจริงไม่ใช่เลยครับ เธออ่อนแอ อ้างว้าง แต่ก็ทำเป็นเข้มแข็งเพื่อให้คุณท่านสบายใจ บางครั้งนั่งเหม่อ หรือร้องไห้คนเดียวบ่อยๆ นายน้อยอย่าใจร้ายกับคุณหนูเลยนะครับ เจ้าโต้งมันถึงให้คุณหนูเลี้ยงแมว จะได้มีเพื่อน ทั้งที่คุณหนูเองก็บอกแล้วว่าไม่กล้าเลี้ยงเพราะกลัวนายน้อยจะดุเอา แต่ก็เป็นความผิดของเจ้าโต้งเองครับที่ไม่ฟัง”
ยังไม่ทันที่เสือจะพูด โต้งก็ออกมาจากห้อง ทั้งสองคนรีบปรี่ไปหาโต้งโดยทันที
“ไข้ขึ้นสูงมาก หมวยไปทำอะไร หรือเจออะไรที่สะเทือนใจมาเหรอครับลุง ทำไมมีอาการแบบนี้อีกครับ”
“แบบนี้อีกหมายความว่ายังไง” นายเสือเอ่ยออกมาก่อนที่โต้งจะหันมามองและถาม “นี่นายเสือใช่ไหม”
“ใช่เราเอง...แล้วหมวยเป็นไงบ้าง หมายความว่ายังไงที่ว่าเป็นแบบนี้อีก”
“ตอนนี้ฉีดยาลดไข้ และให้น้ำเกลือไปแล้ว ทำไมอยู่ดีๆ ถึงไข้ขึ้นสูง หรือว่าตากฝนอีกแล้ว”
“ตากฝนอีกแล้ว??? หมายความว่าไง กับคำว่าตากฝนอีกแล้ว นายนี่รู้ดีไปหมดซะทุกเรื่องเลยเหรอ” เสือเอ่ยถาม
“หมวยอ่ะนะมีภาวะเป็นโรคซึมเศร้า เธอเคยบอกว่าถ้าเครียดมากๆ อยากให้น้ำช่วยชะล้าง เช่นตากฝน อาบน้ำ เธอจะชอบอยู่อย่างนั้นนานๆ นี่นึกว่าหายไปแล้วนะหรือว่ามีอะไรรึเปล่านะ มีปัญหาอะไรอย่างนั้นเหรอ” โต้งพูดและคิดอยู่คนเดียวทำเอานายเสือถึงกับมองหน้า
“หมวยยังเคยบอกว่าวันหนึ่งหากไม่ไหวจริงๆ จะลงทะเล ที่สำคัญหมวยว่ายน้ำไม่เป็น อันนี้ต้องดูแลเป็นพิเศษด้วยนะนายเพิ่งมาใหม่ ขอโทษที่ต้องบอกไว้ก่อน เพราะที่บ้านผมจะคอยให้คนเฝ้าเวลาที่หมวยไปนั่งเล่นริมน้ำหรือริมสระน้ำ“
เจ้าสัวที่ตามมาทีหลังได้ยินถึงกับล้ม
“ตายแล้วคุณท่าน”
ทุกคนหันไปตามเสียงของพร
“คุณปู่!!” เสือร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อเห็นว่าปู่ของเขาล้มลงอยู่ตรงมุมทางเดิน ก่อนที่ทุกคนจะรีบวิ่งเข้าไปช่วยเหลือท่านเจ้าสัว
- Writer
