พี่ชาย
1003 Words
เริ่มร้ายกลายรัก
ตอนที่ 6 พี่ชาย
เจ้าสัวถูกนำส่งไปที่ห้องตรวจโดยมีเสือตามไปติดด้วยความเป็นห่วงปู่ของเขาเป็นอย่างมาก ชายหนุ่มหันมากำชับกับสุพจน์
“ลุงอยู่ดูแลทางนี้นะครับ ผมจะไปดูแลคุณปู่” เพราะมีคนป่วยถึงสองคนจึงจำเป็นต้องแบ่งแยกกันดูแล
“ครับนายน้อย เอาไว้คุณหนูตื่นผมจะรีบโทรมาบอกครับ” ลุงสุพจน์รับคำอย่างว่าง่าย
เวลาผ่านไปสักพักโต้งออกมา...เสือรีบลุกขึ้นมาแล้วเดินไปประชิดกับโต้งในทันที
“คุณปู่เป็นไงบ้าง” เสือรีบถามกับโต้งด้วยความเป็นห่วง และได้แต่หวังว่าท่านจะไม่เป็นอะไรไป
“โดยทั่วไปไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง แต่ท่านคงช็อคที่ได้ยินที่เราคุยกัน”
“เราควรทำไงดี” เสือถามด้วยท่าทางที่เป็นกังวลกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า
“ให้ตอบตามความจริงไหม” โต้งหันมาถามนายเสือทันที
“เออดิ!! มีอะไรก็ว่ามาเถอะ ”
“แกไปเปิดโน็ตบุ๊คของหมวยดูนะ ในไฟล์ที่ใช้ชื่อว่าพี่ชาย”
“มันคืออะไรล่ะ”
“บันทึกของหมวย”
“แล้วแกรู้ได้ไง” เสือยังคงถามโต้งอยู่อย่านั้น
“มีอะไรบ้างเรื่องหมวยที่แกคิดว่าฉันไม่รู้ เผลอๆรู้มากว่าแกที่เป็นพี่เสียอีก”
“เออขอบใจ แล้วจะลองหาเวลาเปิดดู” เสือตอบออกมาไม่ค่อยจะเต็มปากสักเท่าไหร่นัก
“เข้าไปดูปู่นายเหอะ ฉันจะไปดูหมวย”
“เดี่ยวก่อน...แกคิดยังไงกับ..หมวย”
“อยากดูแล อยากปกป้อง แกจะถามไปทำไม แล้วแกล่ะ”
โต้งพูดจบก็เดินจากไปเสือเดินเข้ามาในห้องพักคุณปู่.
“คุณปู่ครับเป็นยังไงบ้างผมเป็นห่วงแทบแย่..”
“อาหมวยที่น่าสงสารของปู่ ปู่ไม่รู้มาก่อนจริงๆ” ท่านเจ้าสัวใหญ่ถึงกับหลั่งน้ำตาออกมาเพราะสงสารหลานสาวจับใจ
“ไม่ใช่ความผิดของคุณปู่นะครับ ผมต่างหากที่ผิด ผมขอโทษครับ”
“เจ้าเสือปู่อยากให้เราทำดีกับน้องบ้างได้ไหม เห็นแก่ปู่เหอะ เห็นไหมว่าน้องน่าสงสารแค่ไหนกัน หมวยเป็นเด็กดีมาตลอดไม่เคยทำให้ปู่ผิดหวังหรือเสียใจเลยสักครั้ง”
“ผมจะพยายามครับ คุณปู่อย่าคิดมากเลยครับในตอนนี้”
“ปู่อยากไปหาหมวย อยากไปดูน้อง น้องมันไม่มีใครแล้วนะ” เจ้าสัวบอกกับเสือด้วยท่าทางที่ซึมเศร้า
“เดี่ยวพี่พรไปเอารถเข็นมาให้นะคะ” พรรีบออกตัว
หน้าห้องพักหมวยเสือพาเจ้าสัวมาหาหมวย
เสือมองไปในห้องเห็นโต้งยืนลูบผมหมวยที่นั่งพิงที่เตียง
เมื่อเข้าไปในห้องหมวย
“คุณปู่เป็นอะไรคะไม่สบายเหรอคะ ทำไมทำแบบนี้ค่ะไม่สบายทำไมไม่พัก ดูสิ” หมวยทำทีเป็นบ่นให้เจ้าสัวหมวยจะลงจากเตียง โต้งรั้งไว้
“ไม่เป็นไรปู่แค่หน้ามืดนิดหน่อย เราล่ะไปทำอะไรมาถึงได้ล้มป่วยแบบนี้”
“หนู...หนูรักคุณปู่มากไปไงคะ รักจนไม่มีแรงเหลือให้ตัวเองเลย” หญิงสาวตอบทีเล่นทีจริงเพื่อให้คนแก่สบายใจ
“เสือพาปู่ไปใกล้ๆ น้องหน่อย”
เสือพาเจ้าสัวไปข้างเตียง...เจ้าสัวจับมือหมวย
“เด็กโง่..ต่อไปอย่าทำอะไรแบบนี้อีกปู่เป็นห่วงรู้ไหม”
หมวยน้ำตาไหลออกมา “ขอโทษคะคุณปู่ ต่อไปหนูจะเข้มแข็งให้มากกว่านี้”
“ไม่ใช่อย่างนั้นลูก ต่อไปถ้าหนูเหนื่อย ไม่ไหว อยากร้องไห้ ปู่อยากให้หนูคิดถึงปู่ มาร้องไห้มาระบายมาปรึกษากับปู่นะลูกนะอย่าเก็บมันเอาไว้คนเดียว หนูยังมีปู่นะ ตาแก่คนนี้คือปู่ของหนูนะอย่าลืมสิ เข้าใจไหม”
“คุณปู่คะหื้อๆๆๆ คุณปู่”
เจ้าสัวจับมือหลานสาวเอาไว้ “ร้องออกมาลูก ต่อไปนี้หนูไม่จำเป็นต้องเข้มแข็งอ่อนแอบ้างก็ได้”
“ค่ะคุณปู่”
“อีกอย่างเจ้ามะลิ มันไม่ได้หายไปไหน มันอยู่ในห้องพี่เราน่ะ_...พี่เขาแค่แกล้งเราเล่น”
หมวยมองหน้าเสือ
เจ้าสัวหันมาตำหนิหลานชายคนโต “เจ้าเสือแกเองก็เลิกแกล้งน้องได้แล้วนะ ปล่อยเจ้ามะลิออกมาให้น้องได้แล้ว”
“หนูอยากกลับบ้านค่ะคุณปู่ พี่โต้งคะ หนูกลับบ้านได้ไหมคะ หนูอยากไปหาเจ้ามะลิ มันคงเหงาแย่”
“ถ้าสัญญาว่ากลับไปแล้วจะพักผ่อน กินยาให้ตรงเวลาก็ไปได้”
“สัญญาค่ะ งั้นกลับเลยนะคะ คุณปู่ พี่...” หมวยเงียบเพราะไม่กล้าที่จะเรียก เช่นเดียวกันกับเสือที่หันไปบอกให้พี่พรไปรับยา
“พี่พรไปรอรับยาด้วยนะครับ แล้วกลับพร้อมลุงสุพจน์
เดี๋ยวผมขับรถให้คุณปู่เอง” พี่พรพยักหน้าก่อนที่จะเดินไปรับยาตามที่ได้รับมอบหมาย
เสือขับรถไปเรื่อยๆ เสียงหมวยคุยกับคุณปู่ตลอดทาง
เสือได้แต่คิดในใจแค่ได้แมวคืนมีความสุขขนาดนั้นเลย
เจ้าสัวหันมายิ้มให้กับหลานสาว “เปิดเรียนเมื่อไหร่”
“วันจันทร์นี้คะ อย่าบอกนะคะว่าคุณปู่จะไปส่งหนูเหมือนตอนเด็กๆ “ หมวยแหย่เจ้าสัวเล่นทำเอาชายชราถึงกับหัวเราะออกมาอย่างดัง
“ปู่จะทำอย่างนั้นทำไมในเมื่อปู่มีตัวแทนอยู่แล้ว เจ้าเสือไปรับไปส่งน้องด้วยนะ วันเปิดเรียน”
“ห๊ะ_..อ่อได้ครับ”
หมวยที่เห็นว่านายเสือมีท่าทางที่ค่อนข้างอึดอัดเลยเอ่ยขอคุณปู่เอง “คุณปู่คะ หนูไปเองได้ค่ะ ให้พี่..เสือไปทำงานเถอะคะ”
“ปู่ถามจริงๆ เราสองคนเคยคุยกันเป็นเรื่องเป็นราวบ้างไหมเนี่ย?”
ไม่มีคำตอบจากทั้งสองแต่ “หนูง่วงจังเลยค่ะคุณปู่”
หมวยกอดแขนปู่แล้วซบเบาๆ ที่ไหล่
- Writer
