รถอัลพาร์ดหรูแล่นไปตามถนนยามค่ำคืน ได้ยินเสียงเพลง Sweet Child O’ Mine - Guns N’ Roses ดังอยู่ในรถ ภายในห้องโดยสารด้านหลังมีเพียงเสียงหอบหายใจและริมฝีปากที่บดเบียดกันอย่างตะกรุมตะกราม รสชาติของแอลกอฮอล์ผสมผสานกับความปรารถนาดิบเถื่อน มือหนาของ ‘ภูมิ’ สอดเข้าใต้ชายเสื้อ ลูบไล้หน้าท้องแบนราบที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของ ‘รัตน์’ หมอสาวตอบโต้ด้วยการขยำคอเสื้อเชิ้ตแบรนด์เนมของเขาจนยับยู่ยี่
ภูมิหนุ่มหล่อ ผิวขาวสะอาด คิ้วคมเข้ม รัตน์หมอสาวผิวขาว ซ่อนรูป กำลังจูบกันอย่างดูดดื่มอยูในรถ ในขณะที่คนขับรถตั้งใจมองทางข้างหน้า โดยไม่กล้ามองกระจกหลังแม้แต่น้อย
ภาพตัดสลับ... "ชาร์จสองร้อยจูล!" เสียงตวาดสั่งการดังก้องห้องฉุกเฉิน มือที่สวมถุงมือยางกำแพดเดิล (Paddle) เครื่องกระตุกหัวใจไฟฟ้าแน่น เหงื่อซึมชื้นใต้หมวกคลุมผม "ฉันถอย... คุณถอย... ทุกคนถอย!" "ช็อต!"
ตู้ม!
ร่างบนเตียงกระตุกเฮือกพร้อมเสียงกระแทก... ก่อนจะเลือนหายกลายเป็นภาพเงาสะท้อนบนกระจกใสของผับหรูใจกลางเมือง รัตน์นั่งเหม่อมองออกไปด้านนอก แก้วมาร์ตินี่ในมือเย็นเฉียบ ความรู้สึกหนักอึ้งยังคงกดทับเมื่อนึกถึงคนไข้บาดเจ็บสาหัสที่เสียเลือดมากและมาถึงมือเธอช้าเกินไปจนยื้อไว้ไม่ได้
"แกดูผู้ชายหน้าบาร์ดิ หล่อมาก แบรนด์เนมทั้งตัว" เสียงซุบซิบจากกลุ่มสาวโต๊ะข้างๆ ดึงสติเธอกลับมา "แต่โคตรหยิ่ง ยัยมินนี่เข้าไปขอชนแก้ว โดนปัดตกหน้าแตกกลับมาเลย"
รัตน์ไม่ได้สนใจฟัง เธอถอนหายใจ ลุกขึ้นเดินฝ่าฝูงชนไปที่เคาน์เตอร์บาร์เพื่อสั่งเครื่องดื่มเพิ่มความมึนเมา
“ชัช ขอเหมือนเดิม” รัตน์สั่งบาร์เทนเดอร์ บาร์เทนเดอร์ชงให้เธอทันที
"มาคนเดียวเหรอครับคนสวย ให้ผมเลี้ยง..." ชายแปลกหน้าคนหนึ่งแทรกตัวเข้ามาใกล้
"ไม่ว่างค่ะ รบกวนขยับด้วย บังทาง"
รัตน์ปรายตาขวาง ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดและเย็นชาจนชายคนนั้นหน้าเจื่อนแล้วล่าถอยไปทันที ห่างออกไปไม่กี่ช่วงเก้าอี้ ภูมิที่นั่งจิบวิสกี้เงียบๆ มองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดผ่านกระจกหลังเคาน์เตอร์บาร์ นัยน์ตาคมกริบประเมินผู้หญิงตรงหน้าและจุดประกายความสนใจขึ้นมาทันที ผู้หญิงคนนี้มีจังหวะความเย่อหยิ่งที่ดึงดูดจนเขาไม่อยากละสายตา
รัตน์ก็เหลือบไปมองที่กระจกเหมือนกัน แม้จะมีขวดเหล้ามากมายวางอยู่แต่ทั้งคู่ก็ได้สบตากันในเสี้ยววิ แล้วรัตน์ก็ลุกไปห้องน้ำ
“แบรนด์เนมทั้งตัว ไม่สนผู้หญิง หรือจะสนผู้ชาย หล่อจนน่าเสียดาย”
รัตน์นึกในใจพร้อมกับเดินหายไปในทางเล็ก ๆ ที่มีป้ายไฟข้างบนเขียนว่า
‘ห้องน้ำหญิง’
ภาพตัดกลับมา... รถอัลพาร์ดเบรกจอดสนิทหน้าคอนโดหรูของรัตน์ ประตูด้านข้างสไลด์เปิดออก ทั้งคู่กึ่งเดินกึ่งกอดรัด นัวเนียกันไปตลอดทางเดินจนถึงหน้าลิฟต์ ภูมิซุกไซ้ซอกคอขาวเนียนขณะรัตน์ล้วงคีย์การ์ดมาแตะปลดล็อคห้อง ทันทีที่ประตูเปิดออก ร่างบางของหมอสาวก็ถูกดันให้แผ่นหลังแนบกับบานประตูที่ปิดลงล็อค ริมฝีปากของภูมิประกบลงมาอีกครั้งอย่างหิวกระหาย... และคราวนี้มันจะไม่จบลงแค่การจูบ
เสื้อผ้าของทั้งสองคนถูกถอดออกที่ละชิ้น ไล่ไปตามทางจนถึงเตียง รัตน์นั่งค่อมอยู่ด้านบน ที่ตัวเหลือแค่บราสีดำที่ตัดกับผิวขาว แสงไฟสีเหลืองที่หัวเตียงยิ่งทำให้เห็นทรวดทรงที่ซ่อนรูปของเธอ เธอก้มลงไปจูบเขา
ภาพตัดมาที่โรงพยาบาล ตอนรัตน์ออกจากห้องฉุกเฉิน ทิ้งถุงมือและหน้ากากอนามัยลงถังขยะ ก่อนเข้าไปในห้องล็อคเกอร์
“เห็นอินเทิร์นที่ไปรับเคสนี้มาบอกว่า รถกู้ภัยโดนขวางเลยทำให้มาถึงช้า เธอจะไปดื่มอีกแล้วใช่มั้ย”
หมอหญิงอีกคนที่มาเปลี่ยนเวรพูดกับเธอ
“อืม…ต้องดื่มหน่อย จะได้นอนหลับ ไปละ”
รัตน์ปิดล็อคเกอร์แล้วเดินออกไป
ที่เคาน์เตอร์บาร์
“ผมขออนุญาตนั่งตรงนี้ได้มั้ยครับ ผมแค่อยากนั่งดื่มเงียบๆ ไม่อยากตอบคำถามผู้ชายหรือผู้หญิงที่เข้ามาถามไม่หยุด และผมสังเกตว่าคุณก็คงเหมือนกัน ถ้าเรานั่งด้วยกัน ปัญหานั้นคงหมดไป”
ภูมิเข้ามาถามรัตน์แล้วรอคำตอบอยู่เงียบ
“เอาสิ” รัตน์ตอบเรียบ ๆ
ภูมินั่งข้างเธอทันที ทั้งคู่นั่งดื่มกันเงียบๆ ไม่มีใครพูดอะไร
รัตน์กำลังใช้ความคิด
‘เป็นคนมีฐานะ ไม่ใช่พวกนักล่าผู้หญิงตอนกลางคืน คืนนี้จะได้ผ่อนคลายมั้ย มาลองดู’
“อยากไปดื่มต่อเงียบๆมั้ย ห้องฉันอยู่ไม่ไกล”
รัตน์ยื่นแก้วไปพร้อมคำถาม
ภาพตัดกลับมาที่เตียง ทั้งคู่นั่งจูบกันอยู่ ภูมิเอื้อมมือไปปลดบราข้างหลัง แล้งพลิกรัตน์ให้นอนลง แล้วเขาก็ก้มลงไปที่หน้าอกเธอ
‘บ้าจริง เห็นเงียบๆ ทำไมหิวอย่างนี้ ลิ้นเขาหวานจัง ฉันจะไม่ไหวแล้ว’
“อื๊อ…”
รัตน์ดึงหัวเขาออกมาจากหน้าอกเธอ แล้วจูบเขาอีกครั้ง
ใต้ผ้าห่มที่มองดูก็รู้ว่าภูมิกำลังจะยัดบางอย่างเข้าไป เขาหยุดอยู่ปากถ้ำแล้วมองหน้าเธอ เหมือนรอดูว่าเธอจะพร้อมหรือไม่
รัตน์พยักหน้าเล็กน้อย
‘มาเถอะ ฉันจะไม่ไหวแล้ว’
รัตน์ตอนนี้อารมณ์กระเจิดกระเจิงไปหมดแล้ว รัตน์จิกผ้าปูที่นอนจนยับติดมือเธอ
'คับและแน่นจัง'
ภูมิโยกตัวช้า ๆ ก้มลงไปจูบรัตน์
รัตน์จูบตอบ แล้วแหงนหน้าขึ้นด้วยความสยิว พร้อมกับจิกหลังเขาจนเป็นรอยแดง
ภูมิใช้มือทั้งสองข้าง ประกบสอดเข้ากับมือของรัตน์ ขณะกำลังโยกตัว
รัตน์เกร็งมือทั้งสองข้างจนแน่น
จบตอน.