หลังจากคิณทร์ภัทรปล่อยให้เกรซลินได้พักผ่อนแล้ว เขาก็ลุกเดินเข้าห้องน้ำไปในทันที ทิ้งให้หญิงสาวนอนหลับอยู่อย่างนั้น
ร่างหนามายืนมองดูตัวเองในกระจกตรงหน้าด้วยความคิดที่สับสนวุ่นวาย เขาไม่รู้ว่าตัวเองควรจัดการเรื่องที่เกิดขึ้นต่ออย่างไรดี พร้อมทั้งตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าตนเองกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ สายตาคู่คมที่มองเงาสะท้อนตัวเองอยู่นานหลายนาทีตอนนี้ มีเพียงไฟแค้นในใจเท่านั้นที่พุ่งขึ้นสูงกว่าเดิม
แต่ทว่าคิณทร์ณภัทรก็ยังไม่ให้มันกัดกินหัวใจของตนเองมากนัก เมื่อเขาเลือกที่จะเดินเข้าชำระร่างกายก่อนสลัดทุกอย่างทิ้งเอาไว้
“แม่อย่าทิ้งเกรซ ไปนะ อย่าไปนะคะ” คิณทร์ภัทรที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ เขาเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยความรีบร้อน เมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องจากภายในห้องนอน
“เกรซ...เกรซได้ยินผมไหม” คิณทร์ณภัทรจับลงที่แขนของหญิงสาวก่อนออกแรงปลุกเธอเบา ๆ แต่ทว่าคนที่กำลังละเมอกลับไม่มีท่าทีว่าจะรู้สึกตัว
“บ้า
