เพชรมาส่งเกรซลินที่คาเฟ่แล้ว ชายหนุ่มก็รีบกลับไปที่คณะทันที ด้วยเพราะเขานั้นมีเรื่องที่ต้องจัดการ ซึ่งหญิงสาวก็ไม่ได้ว่าอะไรเพียงแต่เดินกลับเข้าไปทำงาน
“วันนี้เกรซช่วยพี่ทำงานเพิ่มสักชั่วโมงได้ไหม” เจ้าของร้านเอ่ยขึ้นในระหว่างที่เกรซลินกำลังทำน้ำให้กับลูกค้า
“ได้ค่ะ” เกรซลินเอ่ยตอบรับด้วยรอยยิ้ม แต่ทว่าในวินาทีถัดมารอยยิ้มบนใบหน้าของเกรซลินกลับหายไป
“คุณ!” เกรซลินตกใจไม่น้อยเมื่อเห็นว่าคนที่เดินเข้ามาหาตัวเองเป็นคิณทร์ณภัทร
“ทำหน้าเหมือนอย่างกับเห็นผี หรือว่าเธอไปทำอะไรผิดมา”
“เปล่าสักหน่อย ไม่ทราบว่ารับอะไรดีคะ”
“เธอ...”
“นี่คุณ!”
“อะไรฉันยังพูดไม่ทันจบเลย” คิณทร์ณภัทรเอ่ยแทรกออกมา เมื่อเห็นว่าตนเองสามารถแกล้งอีกฝ่ายได้จริง ๆ
“งั้นไม่ทราบว่าคุณลูกค้าจะรับอะไรดีคะ” เกรซลินปั้นหน้ายิ้ม ก่อนถามอีกครั้ง
“น้ำเปล่าแก้วหนึ่ง” เมื่อเกรซลินได้ยินคำสั่งของคิณทร์ณภัทรเธอกับถึงมอง
