ในค่ำคืนราตรีที่ใครหลาย ๆ คนต่างพากันหลับใหล เกรซลินและเกวลินพร้อมทั้งเพื่อน ๆ ของพวกเธอยังคงสนุกสนานอยู่ในไนต์คลับหรู
“พี่เกรซไปเต้นกันไหม” เกวลินเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม เหมือนตอนนี้เธอจะถูกฤทธิ์ของแอลกอฮอล์วิ่งเข้าเล่นงานจนกลายเป็นคนกล้าทำอะไรหลาย ๆ อย่าง อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
“เกลไปก่อนเลย พี่ขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บหนึ่ง”
“ได้ค่ะ” เกวลินได้คำตอบจากพี่สาวของตนเอง หญิงสาวก็หันไปเอ่ยชวนเพื่อนสนิทของตนเองทันที
ทางด้านของเกรซลินเมื่อเธอเห็นว่าน้องสาวหันไปหาเพื่อนอย่างมีนแล้ว เธอเตรียมที่จะเดินไปห้องน้ำทันที แต่ทว่ายังไม่ทันได้เดินเลี่ยงออกไปจากโต๊ะ สายตาของเกรซลินกลับไปปะทะเข้ากับร่างสูงโปร่งของใครบางคน
“เกรซ...เกรซ ยัยเกรซ”
“ห๊ะ มีอะไร” เกรซสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกเพื่อนสนิทเรียกด้วยเสียงที่ดัง
“เป็นอะไรของแกอีกแล้วเนี่ย เรียกไม่ค่อยจะขานรับเลย” แป้งหอมเอ่ยถามอย่างหงุดหงิด
“ไ
