คิณทร์ณภัทรไม่เพียงเอ่ยตอบ เขายังโน้มใบหน้าของตัวเองไปซุกไซร้ที่ซอกคอของเกรซลิน ริมฝีปากหนาของชายหนุ่มมีการขบเม้มลงที่ซอกคอของระหง ใช่แล้ว! เขาจงใจฝากรอยรักเอาไว้
“คุณคิณทร์ อย่าทำรอย”
“หึ...วันนี้เธอคิดว่าฉันจะฟังเธอเหรอ” คิณทร์ณภัทรกระตุกยิ้มร้ายออกมาเล็กน้อย มือเรียวหนาของเขาเอื้อมไปรูดซิปชุดเดรสของเกรซลินที่เขาแทบอยากจะฉีกมันออกเป็นชิ้น ๆ แทนการปลดเปลื้องมันอย่างช้า ๆ แบบนี้
สายตาคู่คมมองสำรวจบนเรื่องร่างที่เปลือยเปล่าของเกรซลินด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดาความรู้สึกของเขา
“มองอะไร ถอยออกไปเลยนะ” เกรซลินเอ่ยอย่างไม่ชอบใจที่ถูกอีกฝ่ายเอาแต่จับจ้องมองอย่างไม่คิดจะเอ่ยอะไร
แต่ทว่าแทนที่คิณทร์ณภัทรจะทำตามที่หญิงสาวพูด เขากลับโน้มใบหน้าเข้าไปจูบลงบนเรียวปากของเกรซลินอีกครั้ง มือหนาที่เคยจับเอวคอดของหญิงสาว ตอนนี้กลับจับลงที่ทรวงอกสวยของเกรซลินแทน
รสจูบที่เร่าร้อนและหนักหน่วงของคิณทร์ณ
