กลับมาปัจจุบัน
อีกด้านในงานเลี้ยง
เกวลินที่ถูกแยกจากพี่สาวก็เลือกที่จะมายืนหาอะไรทานในโซนอาหารของงานเลี้ยงเงียบ ๆ แต่ทว่าตลอดทั้งงานเลี้ยงสายตาเธอกลับเอาแต่จับจ้องมองไปยังพี่สาวกับเพชร
“อิจฉาพี่เกรซจัง” เกวลินเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบา ใบหน้าของเธอในเวลานี้แสดงออกมาอย่างชัดเจนถึงความอิจฉาที่เธอมีต่อพี่สาวอย่างที่พูด
ซึ่งคงไม่ใช่เรื่องที่แปลก เพราะเกวลินหลงรักเพชรตั้งแต่เด็ก แต่ทว่าชายหนุ่มกลับชอบพี่สาวของเธอ จนทำให้ทั้งสองได้ตกลงคบหา ในขณะที่เกวลินไม่มีแม้แต่สิทธิ์ที่จะพูดความในใจออกมา
แต่ทว่าในระหว่างที่เกวลินกำลังยืนมองทั้งสองในมุมใกล้ ๆ นั้น กลับมีดวงตาของใครอีกคนสนใจในตัวของเธอ
“ขอโทษนะครับ ไม่ทราบว่า...” เจ้าของใบหน้าอันหล่อเหล่าที่ไม่แพ้เพชรเลยเดินเข้ามาหาหญิงสาว ก่อนเอ่ยออกมาราวกับกำลังขอทำความรู้จักกับเธอ
“เกวลินค่ะ หรือเรียกว่าเกลก็ได้ค่ะ”
“พี่ชื่อมาวินนะ” เกวลินขมวดคิ้วเ
