“ฆ่า!!! คุณกะตัญฆ่าฟิล์มทำไมคะ!!! ทำไมต้องทำขนาดนั้น!!”
“ แล้วทำไมจะฆ่ามันไม่ได้! ในเมื่อมันทำร้ายคนของพี่ก่อน!!”
“เรื่องนั้นเป็นพ่อเขาทำนี่คะ! เขาพยายามจะขอโทษแล้วนี่คะ”
“ขอโทษเหรอ คิดว่าคำขอโทษของมันจริงกี่เปอร์เซนต์กะน!!”
“ แต่ก็ไม่จำเป็นต้องโหดถึงขั้นฆ่าเขาไม่ใช่เหรอคะ!!”
“ ทำไมพี่จะฆ่ามันไม่ได้ ในเมื่อมันอยากฆ่าพี่ก่อน มันอยากฆ่าลูกพี่ก่อน!! พี่ไม่ฆ่ามันตั้งนานแล้วก็ดีเท่าไหร่แล้ว!“
“แคลไม่.....”
“ ทั้งที่มันคิดจะฆ่าพี่ก่อน ทั้งที่พี่ไม่ได้ทำอะไรมันก่อน ทำไมแคลยังเข้าข้างมัน!”
เมื่อพูดจบมาเฟียหนุ่มเดินออกจากห้องพักฟื้นของเมียสาวด้วยแววตาที่ผิดหวังในแบบที่เธอเองก็ไม่เคยเห็นมาก่อน
“นายครับ”
“คุณกะตัญ“
”น้องเอแคล อย่าเพิ่งลุกเลยครับ นายไม่ได้ไปไหนไกลหรอกครับ ผมว่าคงแค่เดินอยู่แถวนี้แหล่ะครับ นายไม่กล้าทิ้งน้องเอแคลไปไกลหรอกครับ“
”แต่...“
” นายถูกยิงมาจริงครับ และผู้ชายคนนั้น
