Chapter 21

2000 Words

"ป้าครับ บะหมี่น้ำธรรมดา 1 พิเศษ 3 แล้วก็..." "รีนรีนสั่งเองค่ะพ่อขา" "โอเคครับ" "หนูเอาเส้นเหลืองกับหมูค่ะ ไม่เอาผัก เอาเส้นเยอะๆค่ะ" "แม่หนูนี่น่ารักจังเลย เดี๋ยวยายทำให้เต็มชามเลยดีมั้ย" "คุณยายใจดีจังเลยค่ะ" "ขอบคุณครับ" หลังจากที่นั่งกินไม่นาน กะตัญที่เอาแต่อมยิ้มให้กับความน่ารักของลูกสาวจนตัวเองแทบไมไ่ด้กิน มารีนตักเส้นเข้าปากเพราะไม่ยอมให้ป้อน ใช้ทั้งช้อน ใช้ทั้งมือหยิบเส้นเข้าปากน้อยๆอย่างอร่อย "ยัยน้องของเฮีย ปากเลอะเป็นปากลิงเลย" มาร์เวลเอ่ยพรางหยิบทิชชู่เช็ดปากให้มารีน แม้จะทะเลาะกันประจำ แต่ก็รักกันมากไม่แพ้คู่ไหน "หนูไม่ใช่ลิงนะ" "หนูเป็นหมู อู๊ดๆ" "พ่อขา เฮียว่าหนูอีกแล้ว!!" "ไม่เอาไม่เถียงกันนะลูก" "เอาลูกชิ้นให้หนูเลย" มารีนที่เห็นว่ามาร์เวลกินก๋วยเตี๋ยวไม่ใส่พริก เลยขอลูกชิ้นเป็นการขอโทษ "ได้ไงอ่ะ" "เฮียขอโทษหนูก่อน" "แล้วเกี่ยวอะไรกับลูกชิ้นเฮียครับ?" "ขอ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD