Chapter 30

2103 Words

” ก็ได้ค่ะ“ ” ขอบคุณครับนาย รอดตายแล้ว“ ” มึงสองคนออกไปก่อน“ เมื่อบอดี้บริการทั้งสองคนเดินออกจากตรงนั้น มาเฟียหนุ่มอุ้มลูกสาวขึ้นนั่งบนเก้าอี้ส่วนตัวเองก็คุกเข่าอยู่ต่อหน้า ” เป็นอะไรครับ หนูโกรธเมียมาเฟียที่จะไปเรียนต่อเหรอครับ“ ” เฮียจะทิ้งรีนรีน ฮึก! เฮียไม่รักรีนรีนแล้วค่ะคุณพ่อ รีนรีนจะไม่ดื้อ จะไม่กินขนมเยอะ รีนรีนจะเก็บตุ๊กตาเองทุกวัน ไม่ให้เฮียเก็บให้เฮียจะได้ไม่เหนื่อย เฮียจะได้ไม่ทิ้งรีนรีนค่ะ ฮึก“ เด็กหญิงตัวน้อยร้องไห้สะอึกสะอื้นเพราะคิดว่าผู้เป็นพี่ชายไม่รัก เขาถึงจะจะไปเรียนต่อในที่ไกลมากๆ กะตัญเมื่อไก้ยินแบบนั้น เค้าก็มีแววตาที่เอ็นดูก่อนจะใช้มือหนาเช็ดน้ำตาบนแก้มของลูกสาวเบาเบา ” ไม่ใช่ว่าเฮียไม่รักหนูนะครับ พ่อเชื่อว่าเฮียมาเฟียรักหนูมากที่สุดในโลก และรักหนูมากกว่าตัวเขาเองด้วยครับ แต่เพราะทุกคนต้องมีหน้าที่ และเฮียก็กำลังทำหน้าที่ของตัวเองอยู่ครับ เฮียต้องไปเรียนต่

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD