“ถวายบังคมเพคะฝ่าบาท” เสี่ยวหลันและเหล่าสาวใช้ที่ยืนยามอยู่หน้าห้องกล่าวกับฮ่องเต้ที่เดินมาพร้อมกับมหาดเล็กคู่ใจ
“เรามาเยี่ยมกุ้ยอ๋อง แต่ไม่พบเขาที่ห้องจึงเดาว่าน่าจะอยู่ที่นี่”
“เพคะฝ่าบาท” เสี่ยวหลันก้มหน้ารับคำอย่างนอบน้อม
“ช่วยเรียนท่านอ๋องว่าถังโจวขอเข้าพบหน่อย” ฮ่องเต้หนุ่มพูดประชดอย่างนอบน้อมต่อสาวใช้ของน้องชาย
เสี่ยวหลันได้ยินคำพูดของพระองค์ ถึงแม้อยากจะเปิดประตูให้เดี๋ยวนี้เลย แต่ด้วยความจงรักภักดีที่มีต่อเจ้านาย ทำให้นางต้องยึดมั่นต่อคำสั่ง ถึงแม้จะเสี่ยงต่อความตายก็ตาม
“ท่านอ๋องมีคำสั่งไม่ให้ใครรบกวนเพคะ”
“เขาสั่งเจ้าไว้ว่าอย่างไร”
“ท่านอ๋องสั่งว่าห้ามรบกวนท่านหญิงเด็ดขาดเพคะ”
ถังโจวมองศีรษะของสาวใช้ที่ยังก้มหน้ามองพื้นอยู่เหมือนเดิม แล้วนึกชมชอบในความซื่อสัตย์ของนาง ที่ไม่กลัวแม้กระทั่งพระองค์
“เงยหน้าขึ้น แล้วตอบคำถามของเรา”
เสี่ยวหลันรู้สึกเหมือนมีความเย็นสายหนึ่
