“ท่านอ๋องมีเรื่องอันใดกับเจ้าหรือหลัน” กุ้ยถิงก็นึกสงสัยเหมือนกัน จึงถามกับนางหลังจากที่สามีเดินออกไปแล้ว
“ไม่รู้เจ้าค่ะ พระชายาไม่ระแคะระคายบ้างเลยหรือเจ้าคะ” สาวใช้สงสัยจนใจไม่สงบแล้ว
“ไม่รู้เลย”
“เช่นนั้นถ้าท่านอ๋องบอกพระชายาแล้ว พระชายารีบเรียกบ่าวเลยนะเจ้าค่ะ ตอนนี้ใจของบ่าวไม่สงบสุขเลย”
“ไม่บอกได้หรือไม่” เห็นสีหน้ากระวนกระวายของสาวใช้ก็อยากหยอก
“พระชายาน่ะ ชอบแกล้งบ่าวอยู่เรื่อย”
“โอเคไม่แกล้งก็ได้ หลัน เจ้าทำผมให้ข้านะ เกล้าธรรมดาก็พอ ส่วนซิงไปเตรียมชุดให้ข้า”
ไม่ถึงครึ่งชั่วยาม พระชายาผู้งามสง่าก็ก้าวออกจากห้องแต่งตัวที่เชื่อมติดกับห้องนอน ชุดยาวผ้าพลิ้วไหวแบบเกาะอกสีเขียวปักลายดอกไม้สีแดง สวมทับด้วยเสื้อแขนยาวตัวสั้นสีเขียวอ่อน
“แขนแบบนี้ก็ใส่สบายดีนะเจ้าคะพระชายา” ซิงยกแขนขึ้นขณะพูด
นางและเพื่อนเพิ่งมีโอกาสใส่เสื้อแขนกระบอกแบบนี้ครั้งแรกเหมือนกัน ตอนนี้ในคฤหาสน์สกุล
