“อือ ยิปซีรู้สึกเบื่อ ๆ ก็เลยแอบมาขี่ม้าเล่น” นางกอดรัดรอบเอวของสามีไว้ด้วยความรู้สึกไม่ต่างกัน
“ข้าให้สาวใช้เตรียมน้ำไว้ให้เจ้าอาบแล้ว รีบไปกันเถิด”
“เจ้าค่ะ” รับคำแล้วเดินคลอเคลียไปด้วยกัน แต่นางไม่ใช่คนโง่ การที่สามีทำแบบนี้ทำให้นางอดสงสัยไม่ได้
ไม่ถาม ไม่โวย ไม่ด่าคนรับใช้สักคำเดียว มันผิดปกติวิสัยของคนเอาแต่ใจแบบเขา ไม่เจอนางแค่แป๊บเดียวคนงานก็อลหม่านไปทั่ว แต่วันนี้นางหายไปเกือบครึ่งวัน เขาจะไม่รู้เลยหรือ
“สามีหล่อจนเจ้าหลงเคลิ้มเลยหรือ” เห็นสายตาที่แหงนมองของนางมีแต่ความสงสัย จึงทำเป็นหยอกกลบเกลื่อน
“ยิปซีไม่ได้หลงเคลิ้ม แต่หลงรักสามีของตัวเองจนหมดใจต่างหาก”
อ๋องหนุ่มหยุดเท้าทันที แค่ได้ยินประโยคนี้ของนางความระแวงแคลงใจก็มลายไปสิ้น สงสัยเพียงแค่ปลายนิ้วก้อยเท่านั้น
“ท่านไม่คิดอยากชิมปากหวาน ๆ ของภรรยาบ้างหรือ” นางคลี่ยิ้ม เผยอปากรอ
ชายหนุ่มรวบรัดร่างบางอ้อนแอ้นมาแนบอก ก้
