องค์หญิงเหวินเว่ยยกน้ำชาขึ้นจิบช้า ๆ วางถ้วยลงแล้วส่งยิ้มอ่อนหวานให้หญิงสาวที่นั่งตรงกันข้าม
“ชานั่นมีสรรพคุณเรื่องบำรุงมดลูก ดื่มเป็นประจำจะทำให้มีบุตรง่าย เจ้าควรดื่มให้มาก”
“ขอบพระทัยองค์หญิง” กุ้ยถิงยกชาขึ้นดื่มด้วยความซาบซึ้ง ทำไมนางถึงดีเช่นนี้หนอ รู้จักเป็นห่วงเป็นใยผู้อื่นแบบนี้หายากจริง ๆ
“ข้าให้นางกำนัลเตรียมไว้ให้เจ้าไปชงดื่มที่บ้านด้วยนะ ดื่มทุกวันต่างน้ำได้ยิ่งดี จริงสิ คุยกันตั้งนานข้าก็ลืมถาม เจ้ามาที่นี่ท่านอ๋องไม่ว่าอะไรหรือ”
“ไม่นี่เพคะ” ปฏิเสธแล้วนึกถึงหน้าสามีที่หงิกงอเหมือนตะขอเมื่อรู้ว่านางจะมาที่นี่ ก่อนจากมายังย้ำนักย้ำหนาว่าอย่าอยู่นาน
‘ยิปซีจะไปเข้าเฝ้าไทเฮาด้วย ยังไม่รับปากว่าจะกลับตอนไหน แต่จะรีบกลับให้เร็วที่สุด’
‘ต้นยามเซินเจ้าต้องกลับมาถึงนี่’
‘ไม่ได้ นี่ก็ใกล้เที่ยงแล้ว ขอเป็นต้นยามโหย่วนะ” เขาไม่ยอมท่าเดียว นางต้องหว่านล้อมอยู่ตั้งนานจึงสำเร็จ
“ช
