กุ้ยหย่งหมิงลุกจากเตียงนอนแล้วตวาดเรียกนางกำนัลที่อยู่ด้านนอกเสียงดังลั่นจนรู้สึกเจ็บแผล โดยที่ลืมไปว่าตัวเองไล่ให้ทุกคนกลับไปหมดแล้วตั้งแต่ตอนที่อาบน้ำ เพราะต้องการอยู่เป็นส่วนตัวกับยิปซี
แต่ตอนนี้นอกจากนางกำนัลแล้วนางก็ยังหายไปอีกคน นึกโมโหตัวเองที่เผลอหลับ แล้วพาลไปถึงนางที่ใจดำทิ้งเขาไว้ลำพัง จึงลุกจากเตียงเพื่อจะตามหานาง
ชายหนุ่มชะงักเท้าเมื่อบานประตูเปิดออก หัวเสียมากขึ้นกว่าเดิมเมื่อเห็นว่าเป็นใครที่เปิดเข้ามา
“ข้าอยากพักผ่อน ยังไม่ต้องการพบหน้าท่านตอนนี้”
ถังโจวอยากย้อนเวลากลับไปตอนที่เดินออกจากตำหนักพระมารดา แล้วทำให้ตัวเองคิดถึงพระสนมคนใดคนหนึ่งมากกว่าผู้ชายคนนี้ พระองค์จะได้ไม่ต้องมาทนฟังคำแสลงหู หรือตกใจเสียงตวาดเรียกหาคนของเขา
“ข้าได้ยินเจ้าเรียกว่าใครที่อยู่ข้างนอกเข้ามาหาข้าหน่อย ข้าจึงรีบเข้ามา” พระองค์จึงตีรวนกลับไปบ้าง
“ฝ่าบาทเปลี่ยนตำแหน่งมาเป็นทวารบาลให้กระหม่อมต
