เขาเพิ่งเห็นชัดว่านางเหม่อและมีคราบน้ำตาเปรอะเปื้อนใบหน้า
กุ้ยหย่งหมิงมองตามสาวใช้ของชายาด้วยสายตาเรียบเฉย แต่ในใจอดสงสัยไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับนาง ขนาดคนที่นางกลัวมากอย่างตนยังจะเดินชน นางคงมีเรื่องทุกข์ใจแสนสาหัส ดีนะที่วันนี้เขาอารมณ์ดี ไม่อย่างนั้นคงได้ทำโทษนางไปแล้ว
“นางคงมีเรื่องทุกข์ใจ อย่าถือโทษนางเลยขอรับท่านอ๋อง”
กุ้ยหย่งหมิงคิ้วกระตุกนิดหนึ่ง มององครักษ์คู่ใจ ยืนนิ่งอยู่สักพัก
“เจ้ามีคนรักหรือยัง”
โต้วฉือมองเจ้านาย ภายใต้ใบหน้าอันเรียบเฉยคือความงุนงงเล็กน้อย
“ท่านอ๋องจะเลือกคู่ให้ข้าหรือ” ใบหน้าของชายหนุ่มฉาบรอยยิ้มบาง ๆ อย่างลืมตัว บางทีท่านอ๋องอาจจะเลือกเสี่ยวซิงให้เขาเหมือนที่เลือกเสี่ยวหลันให้อี่เฉิน
“ถ้าเจ้าไม่มีคนรัก ข้าก็คิดไว้แบบนั้น”
“ข้ายินดีทำตามความต้องการของท่านอ๋อง” เขาลิงโลดอยู่ในใจ แต่ภายนอกยังคงนิ่งเหมือนเดิม
“เจ้าคิดอะไรอยู่” คล้อยหลังกุ้ยอ๋องไปแล้
