คฤหาสน์สกุลกุ้ย ห้องทำงานของกุ้ยอ๋อง
เสียงเรียกของพ่อบ้านทำให้กุ้ยหย่งหมิงและองครักษ์ทั้งสองหยุดการพูดคุย
“เข้ามา”
“ขออภัยที่รบกวน มีจดหมายด่วนจากอาเข่อมาถึงท่านอ๋องขอรับ” พ่อบ้านมอบจดหมายให้เขาแล้วเดินออกไปอย่างรู้หน้าที่
กุ้ยหย่งหมิงเปิดจดหมายอ่านทันที เขากวาดสายตาไปตามตัวหนังสือที่คุ้นเคย เรียบร้อยแล้วจึงพับเก็บ
“โต้วฉือ ตอนที่เจ้าไปรับข้าจากหมู่บ้านถง เจ้าเคยเห็นบุตรสาวของท่านหมอเกิงหรือไม่”
“ไม่เห็นขอครับ ข้าได้ยินแต่ฮูหยินพูดว่าเสียดายที่หลิน..โม่วไม่ได้อยู่ส่งท่าน” เขาพูดชื่อออกมาคล้ายลังเลว่าจำถูกหรือไม่
“เช่นนั้นข้าก็ต้องไปดูเองสินะ” เขาพึมพำออกมาลอย ๆ แต่อีกสามวันค่อยไปก็แล้วกัน ในเมื่อเขอเข่ออุตส่าห์ดึงเวลาไว้ให้ นางอาจจะเป็นหญิงสาวคนเดียวกับที่โต้วฉือส่งคนมาบอก ใช่หรือไม่อีกสามวันก็รู้ “ส่งข่าวกลับไปว่านางไม่ใช่คนของสกุลอวี่ ให้ดูแลนางอย่างดี”
“ขอรับท่านอ๋อง” โต้วฉือรับ
