“ฝ่าบาทมีอะไรจะรับสั่งกับหม่อมฉันเพคะ” เห็นฝ่าบาทจ้องมองด้วยสายตาแปลก ๆ จึงถามด้วยความสงสัย
“เปล่า ขอโทษที่เสียมารยาท” ถังโจวร้อนวูบที่ใบหน้า นึกตำหนิตัวเองที่คิดอะไรเกินเลย
“ถ้าเช่นนั้นเชิญเพคะ” เธอผายมือ
“ไปสักทีฝ่าบาท ข้าเบื่อหน้าท่านเต็มทน” เห็นท่าทางของญาติผู้พี่ที่มีต่อคนรักก็อดไม่ได้ที่จะพูดอีกประโยค
“หย่งหมิง..” หญิงสาวปรามคนรักอย่างอ่อนใจ “หม่อมฉันเดินไปส่งนะเพคะ” แล้วเชื้อเชิญฝ่าบาทให้รีบเสด็จ
เธอเดินไปส่งพระองค์ถึงหน้าตำหนักที่มีผู้ติดตามรออยู่ ยืนมองจนพระองค์ลับสายตาไปแล้ว จึงรีบเดินแกมวิ่งกลับไปหาคนรัก เห็นเขานั่งหน้าตึงอยู่บนเตียงนอนก็ถลาไปยืนเอามือค้ำเอวตรงหน้า
“ท่านกำลังทำอะไรหย่งหมิง” ยิงคำถามใส่เขาทันที
“แล้วเจ้าล่ะ..กำลังทำอะไร เจ้ายังเห็นข้าเป็นสามีเจ้าอยู่หรือเปล่ายิปซี” เขาไม่ตอบแต่ย้อนถามด้วยความน้อยใจ
น่าตกใจนัก เขาคิดอะไรของเขาอยู่เนี่ย “ที่ยิปซีทำไปก็เพราะ
