“ข้าว่าเจ้ารีบเข้าไปบอกท่านหญิงเถิดหลัน”
“ข้าบอกท่านแล้ว เจ้าก็ได้ยินนี่นา ตอนนี้ถึงตาเจ้าบ้างแล้ว รีบเข้าไปบอกท่านหญิงเถิด ข้าว่าป่านนี้ท่านอ๋องกลับถึงคฤหาสน์แล้วแน่ พรุ่งนี้ก็ต้องเดินทางแล้ว คืนนี้คงอยากมีเวลาอยู่กับท่านหญิงมาก ๆ ไฉนพวกเราจึงปล่อยปละละเลยหน้าที่ของบ่าวที่ดีไปได้ รีบช่วยกันทำหน้าที่ให้ดีที่สุดเถิด”
เสี่ยวหลันตัดสินใจจูงมือเสี่ยวซิงเข้าไปพร้อมกัน ด้วยเหตุผลที่ว่าอยากให้ท่านอ๋องได้มีเวลาอยู่กับนางในดวงใจของท่านนาน ๆ
สาวใช้สองนางย่อกายลงเคียงข้างหญิงสาวที่นั่งคุยกับหญิงชรา ขณะที่มือก็ช่วยนางเรียงฟืนให้เป็นระเบียบ
“มีอะไรเหรอ” ยิปซีเลิกคิ้วเล็กน้อย
“เรากลับกันก่อนดีกว่าเจ้าค่ะท่านหญิง ป่านนี้ท่านอ๋องคงกลับถึงคฤหาสน์แล้ว เมื่อเช้าท่านหญิงไม่ได้บอกกับท่านไว้ ข้าเกรงว่าท่านจะ” เสี่ยวหลันพูดเหมือนท่อง แต่ยังไม่ทันจบประโยคก็ถูกปิดปากไว้
“เข้าใจแล้ว ๆ กลับก็กลับ” ยิปซีกลั้
