เขารอจนคนอื่นห่างออกไปแล้ว จึงอาศัยความไวฉกชิงตัวนางไปจากเส้นทางอย่างรวดเร็วและไร้ซุ่มเสียง ดีดกายไม่กี่ทีก็กลับอยู่ในห้องนอนส่วนตัวที่บ้านเรียบร้อย
วางร่างที่ตื่นตะลึงลงบนเตียงอย่างเบามือ
ไม่คาดคิดว่าปฏิกิริยาของนางจะว่องไวและรุนแรงทันทีที่เขาปล่อยมือ กำปั้นที่ไม่เคยมีเรี่ยวแรงของนางบัดนี้มันแรงและหนักหน่วงใช้ได้เลยทีเดียว แต่เขาก็ยอมตกเป็นเป้าให้นางอย่างเต็มใจ พร้อมกับรับคำบริภาษของนางไว้เต็มสองรูหู
“ท่านเป็นใครถึงมาทำกับข้าแบบนี้ กล้าดียังไงถึงชิงตัวข้ามา ข้าจะไปฟ้องพระชายาไม่เชื่อก็คอยดู ฮือๆๆ” ความน้อยใจ อัดอั้นตันใจสารพัดประดังเข้ามา เรื่องที่หลันเล่าให้ฟังว่าเขายินดีขนาดไหนเมื่อรู้ว่าจะได้แต่งงาน วิ่งเข้ามาในสมองไม่ขาดสาย
“ถ้าเจ้าอยากให้สามีตัวเองต้องโทษข้าก็ยินดี แต่ทำไมเจ้าต้องร้องไห้ด้วย บอกข้าได้ไหม” เห็นน้ำตาของนางหลั่งรินก็ยิ่งปวดใจทวีคูณ
“ข้ากำลังดีใจยังไงเล่า ดีใจที่ส
