“ขอให้เจ้าจดจำข้าไปจนตายเพียงคนเดียว”
คำพูดที่เหมือนรุนแรง แต่แฝงไว้ด้วยความเป็นเจ้าของเต็มเปี่ยมของเขา ประทับอยู่ในหัวใจของนางแล้ว ดูเหมือนว่าถ้านางไม่ยอมรับคำเขาคงไม่หยุดง่าย ๆ
“ข้าจะจำไว้จนชั่วชีวิต” ตอบรับพร้อมกับโอบกอดเขาไว้แน่น
ใครกันที่ว่านางซื่อบื้อ อย่างน้อยนางก็เข้าใจความหมายของเขา แค่นี้ก็เพียงพอแล้วมิใช่หรือ เขาส่งยิ้มเต็มริมฝีปาก สายตาทอประกายความรักไม่ปิดบัง ขณะส่งท้ายบทรักอันดุเดือดปนหอมหวานเป็นการปิดฉากในค่ำคืนนี้
ไม่นานอาการตอดรัดเป็นจังหวะก็ทำให้เขาหมดความอดทน พ่นพิษใส่นางสุดกำลัง
ร่างบางสั่นสะท้านด้วยความเสียวซ่าน รับรู้ถึงความร้อนสายหนึ่งที่วิ่งผ่านเข้ามาในร่างกายอย่างชัดเจน โอบกอดเขาไว้แน่นกว่าเก่า เนิ่นนานก่อนจะคลายออก
โต้วฉือทิ้งกายลงเคียงข้าง ดึงร่างบางเข้ามาแนบชิด นางหลับไปแล้ว คงอ่อนเพลียสุดกำลัง.. มองใบหน้าจิ้มลิ้มยามหลับของนางด้วยความรักเต็มเปี่ยมหัวใจ
