ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่นัยน์ตาสีฟ้าอมเขียว ผมสีทองหยักศกของเขารับกับใบหน้าอันหล่อเหลาที่มีไรเคราสีเดียวกัน เขาก้าวเท้าลงจากเรือทันทีเมื่อเทียบท่า ตั้งใจจะนำของฝากจากประเทศบ้านเกิดไปฝากแก่แม่นาง
ยิปซีคนงามถึงที่คฤหาสน์กุ้ยอ๋องเลยทีเดียว แต่เพื่อความแน่ใจเขาจะต้องไปดูที่ร้านมั่งมีเสียก่อนว่านางอยู่ที่นั่นหรือเปล่า
“ท่านโจน” ระหว่างทางที่ไป๋อู๋จี๋เดินทางไปยังท่าเทียบเรือ สายตาของเขาก็พลันสะดุดกับความโดดเด่นของผู้เป็นนายจ้าง จึงตะโกนเรียกเสียงดังแล้วยกมือขึ้นโบกไปมาเพื่อให้เขาเห็น
ท่ามกลางผู้คนที่เดินกันขวักไขว่ จอห์นได้ยินเสียงเหมือนมีคนเรียกชื่อของเขา จึงกวาดสายตามองหาแต่เท้ายังก้าวไม่หยุด
หลินโม่วเงยหน้าจนคอตั้งฉาก เมื่อถูกใครคนหนึ่งเหยียบเท้าเข้าอย่างจัง กำลังจะอ้าปากต่อว่าแต่เขากลับเดินหนีไปไม่สนใจนางสักนิด
หญิงสาวมองแผ่นหลังกว้างที่อยู่ในชุดของชาวต่างถิ่น ถึงแม้นางจะมาจากหมู่บ้านอัน
