Chapter 22

2802 Words

Ken's POV Iyak nang iyak si Blair habang yakap-yakap ang nawalay naming anak. Pinugpog niya ito ng halik at parang nakakaintinding hinawakan ng anak namin ang mukha ni Blair habang umiiyak. Mukhang namiss nga nila ang isa't-isa. Palihim kong pinahiran ang luha ko. Di natatawarang kaba ang naramdaman ko kanina habang naiipit sa gitna ng putukan ang anak ko. *Flashback* Pagkatapos kaming nasabihan ni Stuart kung saan nagtatago ang nanay niya ay agad kaming naghanda para umalis. "Mom, alam na namin saan nagtatago si Tita Angela. Sasama ako sa mga pulis di ko kayang maghintay lang dito habang nakikibalita." "Mag-iingat ka, anak. Be safe kami ng bahala sa asawa mo." Sagot ni Mommy na hinagkan ako sa pisngi at niyakap. Ganon din ang ginawa ng Mommy ni Blair. "Iho, mag-iingat ka. Iuwi mo

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD