เหมือนโลกทั้งโลกหยุดการเคลื่อนไหวเลยละ เมื่อร่างกายที่โคตรจะเพอเฟคกำลังโอบกอดฉันด้วยความอบอุ่น ผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ไม่เคยมีใครเข้ามาข้างกาย ใช้ชีวิตสนุกสนานไปวันๆ อยู่ดีๆ ก็มีอ้อมกอดที่โคตรจะรู้สึกดีเข้ามาให้ความอบอุ่น การมีใครสักคนเข้ามาในชีวิตมันดีแบบนี้นี้เอง ถึงว่า...เพื่อนของฉันถึงได้ขาดสิ่งนี้กันไม่ได้ ถึงความรักฉันจะมาช้ากว่าคนอื่นไปเสียหน่อย แต่มันก็เป็นอะไรที่น่าอิจฉา จนหลายคนจะต้องหมั่นไส้ในตัวฉันนั้นล่ะ
ก็ไม่อยากจะพูดว่าผู้ชายของตัวเอง งานดีระดับพรีเมียม ^^
"นิ่งทำไม ฉันพูดอะไรผิด"
"เรา...เป็นแฟนกันแล้วหรอ" ก็เพราะความไม่มั่นใจ ไม่รู้ว่าเวฟพูดจาเล่น หรือ เขาจริงจังจริงๆ ฉันเลยแบบเลือกที่จะถามคำถามนี้ออกไป
"ก็เธอโกหกตั้งแต่วันแรกที่เจอฉันแล้วไม่ใช่หรือไง" เขาละอ้อมกอดออกจากฉัน แล้วหันหลังไปแต่งตัวเหมือนเก่า ก่อนจะพูดต่อ
"ถ้าจะโกหกต่อจะเป็นอะไรไป"
"โกหกต่อเหรอ" คำพูดที่เฉยชาท
