แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านกระจกนิรภัยบานใหญ่เข้ามาในห้องพักส่วนตัวที่เชื่อมต่อกับห้องทำงานท่านประธาน 'ไอยริน' ลืมตาตื่นขึ้นด้วยความรู้สึกร้าวระบมไปทั่วสรรพางค์กาย ราวกับเพิ่งผ่านสมรภูมิรบที่ยาวนาน
เธอขยับตัวลุกขึ้นจากเตียงนอนขนาดคิงไซส์ ผ้าห่มนวมสีขาวร่วงหล่นลงเผยให้เห็นร่องรอยสีกุหลาบที่กระจายอยู่ทั่วผิวขาวเนียน... หลักฐานของบทลงโทษอันป่าเถื่อนที่ 'ธาม' มอบให้เมื่อคืน เพื่อแลกกับการที่เธอ 'กล้า' จะไปกินข้าวกับผู้ชายอื่น
"ตื่นแล้วเหรอ?"
เสียงทุ้มเรียบนิ่งดังขึ้นจากมุมห้อง ธามในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวที่รีดเรียบกริบ (เสื้อสำรองที่เขาเก็บไว้ที่ออฟฟิศ) นั่งจิบกาแฟอ่านข่าวหุ้นในแท็บเล็ตด้วยท่าทางสบายอารมณ์ ผิดกับสภาพอิดโรยของเธออย่างสิ้นเชิง
"รีบไปอาบน้ำแต่งตัวซะ แม่บ้านเตรียมชุดใหม่ไว้ให้ในตู้แล้ว" เขาออกคำสั่งโดยไม่ละสายตาจากหน้าจอ "วันนี้มีประชุมฝ่ายการตลาดตอน 10 โมง อย่าให้สาย"
ไอยรินแค่นยิ้
