หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป... บรรยากาศภายในบริษัท วรโชติเมธี กรุ๊ป อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความเฉลิมฉลอง การ์ดเชิญงานหมั้นสีครีมทองหรูหราถูกร่อนไปถึงมือแขกเหรื่อระดับวีไอพีจนครบถ้วน ของขวัญแสดงความยินดีจากพาร์ทเนอร์ทางธุรกิจหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย จนห้องทำงานท่านประธานแทบไม่มีที่เดิน 'ไอยริน' นั่งจมกองของขวัญอยู่ที่โต๊ะทำงานมุมห้อง หน้าที่ของเธอในวันนี้คือการแกะการ์ดอวยพรและจดบันทึกรายการของขวัญเพื่อเตรียมส่งบัตรขอบคุณ "จากคุณสมชาย บริษัทเอสเค... อวยพรให้ท่านประธานและคุณลลิตามีความสุข ครองรักกันยืนยาว มีทายาทสืบสกุลไวๆ..." เสียงหวานที่อ่านข้อความอวยพรนั้นราบเรียบ ไร้จังหวะจะโคน ราวกับหุ่นยนต์ที่ถูกตั้งโปรแกรมมาให้อ่านหนังสือ ไม่มีความเจ็บปวด ไม่มีความยินดี มีเพียงความว่างเปล่า 'ธาม' ที่นั่งเซ็นเอกสารอยู่ที่โต๊ะใหญ่ ชะงักปากกาในมือ เขากำด้ามปากกาแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว ไม่ใช่เพราะโกรธที่ถูกรบกวน แต่เ

