ตอนที่ ๑๒ โอทีวันแรก
หญิงสาวจ้องมองร่างกายที่ยังมีร่องรอยจากฝีมือของเบรเดนฝากเอาไว้เมื่อหลายวันก่อน ถ้าวันนี้เขาไม่ทิ้งร่องรอยเหล่านี้เพิ่มอีกก็คงดี แต่หากจะให้ดีเขาไม่ควรจะหลับนอนกับเธอ หรือว่าจะยกเรื่องไข้หวัดขึ้นมาอ้าง
ความลังเลใจฉายชัดบนใบหน้าสวย มือที่กำลังดึงเชือกผูกเอวแน่นแทบหายใจไม่ออก เธอใช้เวลานานกว่าจะผูกปมให้มันแน่นได้ขนาดนี้ หวังว่าเขาจะไม่คลายปมออกได้ง่ายเหมือนวันนั้น
“นึกว่าต้องเรียกกู้ภัยเข้าไปช่วยชีวิต” เบรเดนจ้องมองไปยังไข่มุกที่เดินออกมาจากห้องน้ำ ทันทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้าเล็กที่ย่ำเดินออกมาด้วยรองเท้าที่สวมใส่อยู่ภายในห้องมันเสียดสีกับพื้นกระเบื้องสีขาว ถึงจะเบาแต่สำหรับเขาได้ยินมันอย่างชัดเจน
“ฉันไม่ค่อยสบาย คุณอาจติดไข้หวัดได้นะคะ วันนี้…” คงเป็นทางรอดเดียวที่พอจะเป็นข้ออ้าง
เบรเดนที่นั่งอยู่บนโซฟาหันหน้ามองเธอ ร่างกายท่อนบนเปล่าเปลือยชวนให้ไข่มุกสองแก้มร้อนผ่า
