yazardan...
Şafak söktüğünde hava hâlâ soğuktu. Toprak geceyi bırakmamış, nemini üstünde tutmuştu. Yaman uyumadığından, ayağa kalkıp sürüyü yavaşça toparladı. Islık çalmadı. Bağırmadı. Elinin küçük hareketleri yetiyordu.
Zilan ise sadece gece boyu öylece ateşin başında bu gecinin hesabını babasına nasıl vereceğini düşünerek montu omzuna daha sıkı sardı. Askıdaki kolu uyuşmuştu ama ses etmedi.
Yaman sürüyü hareket ettirerek, dere yoluna sapınca Zilan da peşine düştü...
Yan yana durmuyorlardı. Ama artık karşı karşıya da değillerdi. Yaman önden yürüyordu . Zilan ise birkaç adım geride yürüyordu ...
Yaman'ın hemen yanındaki Köpek arada dönüp Zilana bakıyor sonra tekrar sürünün çevresine dolanıyordu...
yarım saatlik engebeli yolların ardından Köy göründüğünde Zilan’ın adımları yavaşladı.
