โปรย
240 Words
สามปีก่อน
“รัตนา! ได้โปรด อย่าจากผมไป” เสียงทุ้มต่ำสั่นเครือพร้อมด้วยหยดน้ำใสไหลออกจากดวงตาคมเข้มและเกิดรอยบวมแดงจากก่อนอดนอนมาหลายวัน เจ้าของน้ำเสียงนั้นกุมมือศรีภรรยาคู่ยากที่ร่วมฝ่าฟันอุปสรรคด้วยกันกว่าสิบปีบนเตียงคนไข้
บัดนี้...ร่างไร้ลมหายใจนอนหลับสงบนิ่ง
เธอ...ได้จากเขาไปแล้ว
ตึกแถวสี่ชั้นเคยเปิดเป็นโฮสเทลราคาสบายกระเป๋าให้นักท่องเที่ยวได้แวะพัก รายได้พอเลี้ยงปากท้องสองสามีภรรยาและพนักงานแต่เมื่อพิษจากโรคระบาด การท่องเที่ยวทั่วโลกจึงหยุดชะงักลง หนุ่มใหญ่นามว่าศรารุจสูญเสียทั้งภรรยาและขาดดุลสภาพคล่องทางการเงิน และกำลังจะขาดแรงกายเพื่อก้าวเดินต่อไป สมบัติชิ้นสุดท้ายเอาเข้าธนาคารเพื่อกู้มารักษาอาการป่วยของรัตนา
แต่แล้ว! เงินก็มิอาจซื้อลมหายใจเธอได้ หญิงคนรักจากไปเหลือทิ้งไว้แค่ความทรงจำกับหนี้ก้อนโต
ศรารุจ อาจอง หนุ่มใหญ่วัยสี่สิบกะรัตเจ้า ของโฮสเทลขนาดเล็กใกล้สนามบินในตัวจังหวัดขนาดกลาง
จากโฮสเทลทั่วไปที่ใครๆ ก็ว่าธรรมดา แต่เบื้องหลังกลับเป็นแหล่งบันเทิงรูปแบบใหม่ จะมีเพียงลูกค้าเฉพาะกลุ่มเท่านั้นที่รู้ดีว่ามาที่นี่แล้วคุณจะได้พักผ่อนหย่อนใจในแบบที่ไม่เหมือนใครและไม่รู้ลืม
- Writer
