CHAPTER 39
GWYNETH's POV: (JANETH)
PAGKADILAT ng aking mata ay puting paligid kaagad ang bumungad sa akin. Nakikita ko rin ang swerong nakasabit sa itaas at isang malaking oxygen na nasa tabi ko — dahilan para mapagtanto kong nasa hospital ako.
Mabilis namang lumapit sa akin ang isang lalaki na medyo hindi pamilyar sa paningin ko. Kitang-kita ko sa reaksyon niya ang kanyang pag-aalala sa akin.
"Do I know you? Sino ka?" tanong ko kaagad sa binata.
"Janeth, huwag ka ngang magbiro nang ganyan... Ako ito, si Anthony... Ang kaibigan mo... Pinuntahan kasi ako ng boss mo sa bahay at binalita niya sa akin ang nangyari sa'yo kaya agad akong napasugod dito para bantayan ka. Hindi na kasi kaya ng batang inaalagaan mo na bantayan ka kaya ako na mismo ang nagdesisyon na magpaiwan dito para ako na
