“มองอะไร แล้วใครใช้ให้พวกเธอเรียกชื่อของฉัน” มังกรปรายตามองเดหลีเล็กน้อย ก่อนจะหันไปเอ่ยกับสองสาวอย่างเย็นชา
“หยาบคาย” ฮานิเอ่ยเสียงแข็ง ลูกพีชจึงเอ่ยขอโทษขอโพยแทน
“เอ่อลูกพีชขอโทษแทนฮานิด้วยนะคะ น้องยังเด็ก”
“เด็ก? ดูจากหน้าแล้วไม่น่าใช่นะ แต่ถ้าสมองไม่แน่” มังกรยิ้มเยาะเอ่ยอย่างไม่ยี่หระทำให้สองสาวเบิกตากว้าง โดยเฉพาะฮานิ ส่วนเดหลีที่กำลังมองอยู่ก็กระตุกยิ้มมุมปากทันที
“นาย ไอ้ปากหมา! อยู่ดี ๆ เสนอหน้ามาทำไมยะ อ๋อ หรือตั้งใจมาช่วยเหลือเดหลี”
“มันเรื่องของฉัน อย่างเธอเดหลีรับมือได้สบาย เพราะดูแล้วระดับมันสมองมันต่างกัน เธอควรเรียนรู้จากเดหลีเยอะ ๆ” มังกรเอ่ยเสียงเย็น ใบหน้าหล่อเหลามีเสน่ห์เต็มไปด้วยความดุดัน เมื่อจ้องมองหญิงสาวที่ทำท่าอวดดีใส่อย่างฮานิ
“นาย!” ฮานิกรีดร้องอย่างหมดความอดทน ร่างเย้ายวนง้างมือเตรียมจะตบเข้าที่ใบหน้าหล่อเหลา โดยมีสายตาทุกคนมองอย่างตื่นตะลึง
“รำคาญ” มั
