ตอน นางฟ้ากับคนเก็บขนะ
หนึ่งวันต่อมา
บรรยากาศภายในห้องนอนที่เคยอบอวลด้วยความรักของครอบครัวกลับกลายเป็นความเงียบงัดที่น่าอึดอัดใจ หลังจากที่พวกเราเดินทางกลับมาจากทริปทะเลที่แสนจะยาวนานและเต็มไปด้วยคราบคาวโลกีย์
หน่า ภรรยาสุดที่รักของผมที่มีดีกรีความเรียบร้อยระดับนางฟ้ากลับนั่งซึมอยู่ที่ปลายเตียง ดวงตาคู่สวยบวมช้ำจากการร้องไห้มาอย่างหนักหน่วงตลอดทางเดินกลับ เธอสวมชุดนอนผ้าแพรบางเบาที่ผมซื้อให้ซึ่งมันเน้นสัดส่วนที่อวบอัดและทรวงอกที่คัดเต่งจนตึงเปรี๊ยะ
ทันทีที่ผมปิดประตูห้องนอน หน่าก็ทรุดตัวลงคุกเข่าต่อหน้าผม น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ไหลพรากออกมาอาบสองแก้มที่เคยนวลใส
“พี่เอก หน่าขอโทษ หน่ามันเลว หน่าปล่อยให้พวกมันทำแบบนั้น หน่าจูบกับพวกมัน แถมยัง ยังยอมอมแท่งเอ็นให้พวกมันทุกคนเลย”
หน่าสะอื้นไห้จนตัวโยน ร่างกายที่อวบขาวสั่นเทาด้วยความรู้สึกผิดบาปที่เกาะกินใจ
“ที่ร้ายที่สุดคือหน่าขย่มให้ม
