ตอน เมียผมกลายเป็นของสาธารณะ
เวลาล่วงเลยมาจนถึงช่วงสองทุ่มตรง เสียงเครื่องยนต์รถยุโรปคันหรูที่คุ้นหูดังแหวกความเงียบสงบของหมู่บ้านเข้ามาและจอดเทียบที่หน้าประตูรั้วบ้านของเรา หัวหน้าวิทย์แวะมาเยี่ยมเยียนตามที่ได้ส่งข้อความมาบอกกล่าวเอาไว้ล่วงหน้า ผมสูดลมหายใจเข้าลึกๆเพื่อปรับสีหน้าและเดินออกไปเปิดประตูต้อนรับเจ้านายด้วยใบหน้าที่ปั้นยิ้มอย่างเป็นธรรมชาติที่สุด หน่าภรรยาสุดที่รักของผมที่เพิ่งอาบน้ำชำระล้างคราบคาวและเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเดินตามหลังผมออกมาเพื่อช่วยต้อนรับแขกคนสำคัญ
คืนนี้หน่าสวมชุดกระโปรงทรงบานสีโอรสอ่อนเนื้อผ้าพลิ้วไหว ความยาวระดับเข่าที่ดูเรียบร้อยแต่ก็ซ่อนรูปทรวดทรงอวบอัดเอาไว้อย่างแนบเนียน ทว่าสิ่งที่สะดุดตาที่สุดกลับไม่ใช่เสื้อผ้าหรือใบหน้าที่แต่งแต้มเครื่องสำอางบางๆ แต่เป็นท่วงท่าการเดินของเธอ หน่าก้าวเดินด้วยความยากลำบาก เธอเดินกระเผกและกางขาถ่างออกกว้างกว่าปกติอย่างเห็
