“ได้โปรดช่วยเสินอี้ด้วยเถิดกูเหนี่ยง ท่านไม่ยอมร่วมเตียงกับผินเฟยสักคน ถ้ากูเหนี่ยงไม่ช่วย เสินอี้ได้ตายในเร็ววันนี้แน่ ๆ” กวงบอกกับหญิงสาว โค้งศีรษะขอร้องไปด้วย
“ทำไมถึงเป็นอย่างนั้น.. ข้าหมายถึงเขาไม่เคยยุ่งกับพวกนางเลยสักคนจริงเหรอซูสุ” เห็นผู้เฒ่าทำหน้างงจึงขยายความเพิ่ม
“เป็นความสัตย์จริงกูเหนี่ยง ข้าไม่ชอบใจสักนิดที่เขาเอาแต่ยึดมั่นตามคำของมารดา”
“เหม่ยลี่”
กวงหันไปมองเสี่ยวเสินที่กำลังเดินหน้าซีดมาทางนี้ และหันกลับไปโค้งศีรษะให้หญิงสาวอีกครั้ง
“ข้าขอร้อง ช่วยเสินอี้ของข้าด้วยเถิดกูเหนี่ยง ดูสภาพของเขาตอนนี้สิ จะทนได้อีกกี่วัน ” แล้วรีบเดินจากไปก่อนที่เขาจะเดินมาถึง
หญิงสาวโค้งศีรษะลาลุงกวงที่หุนหันจากไป แล้วหันไปมองเสินอี้ที่เดินเข้ามา.. แปลกใจจนต้องขมวดคิ้ว เมื่อเห็นความผิดปกติของสีดวงตาที่เข้มบ้างจางบ้างอย่างเห็นได้ชัด
นึกถึงคำพูดรวบรัดที่กวงทิ้งไว้เมื่อสักครู่ก็รีบเดินเ
