“เกี่ยวกับฉันด้วยเหรอ”
“พลังของเจ้าช่วยข้า ส่วนพลังของข้าช่วยเขา พลังของพวกเราจึงต้องสัมพันธ์กัน หยุดถามได้แล้ว ชักช้าจะไม่ทันการณ์ ข้าต้องใช้สมาธิ”
หญิงสาวยอมปิดปากเงียบ ไม่ถามเรื่องใด ๆ ที่ยังข้องใจ อย่างเช่นเรื่องที่เธอต้องเป็นของเขา แล้วที่เขาทำไปเมื่อกี้เขายังทำไม่จบขั้นตอน หรือที่เธอคิดไว้มันมากเกินไปกันแน่ แต่ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด ถ้าเรื่องที่เกิดขึ้นนี้เป็นเรื่องโกหก เขาช่วยหลานเธอไม่ได้ เธอจะฆ่าเขาให้ตายคามือแน่คอยดู
“สงบใจได้หรือยังกูเหนี่ยง มดกัดเจ้าหรือ”
“ขอโทษ” หญิงสาวรีบสำรวมจิตใจให้สงบเมื่อถูกเหน็บแนมใส่
เสินอี้นั่งขัดสมาธิเข่าชนกับนาง จับมือของเด็กชายตัวน้อยไว้ทั้งสองข้าง แล้วเริ่มหลับตาลง..
ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบสงบเนิ่นนาน จนเหม่ยลี่เริ่มเป็นตะคริว ส่วนเสินอี้นั้นมีเหงื่อซึมตามใบหน้า หนังตาขยับถี่เหมือนกำลังต่อสู้กับความรู้สึกว่าจะลืมตาขึ้นดีหรือไม่
ชั่ววูบหน
