“กรงนกของข้าเป็นอย่างไรบ้าง”
“แบบนี้ที่บ้านฉันเรียกว่าสวนนก ถ้ากรงนกก็ต้องมีขนาดเล็ก ๆ” พูดพร้อมกับทำท่าประกอบด้วยมือข้างเดียวที่เป็นอิสระ
“เช่นนั้นข้าควรเรียกว่าสวนนกสินะ”
“เรียกกรงนกก็ได้ ที่นี่เป็นบ้านของคุณ การเรียกอาจจะไม่เหมือนกัน”
เขายิ้มรับ “เมื่อคืนเป็นอย่างไรบ้าง นอนหลับสบายดีไหม”
เธอพยักหน้ารับ “หลับสบายจนแปลกใจตัวเองเลยแหละ พลัดที่ผลัดถิ่นยังหลับเหมือนนอนอยู่ที่บ้านตัวเอง ว่าแต่คุณเถอะ เมื่อคืนอยู่กับซันนี่ทั้งคืนเลยเหรอ”
“ใช่.. คิดว่าข้าจะส่งเขาไปหาเจ้าหรือ”
“ก็ไม่ได้คิด แต่แปลกใจว่าทำไมเขาไม่ร้อง เพราะเขาไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่มาถึงที่นี่ ปกติตอนดึก ๆ เขาจะต้องตื่นมาขอดื่มนมอย่างน้อยสองรอบ”
“เมื่อคืนพอเข้าห้องข้าก็รักษาสมดุลธาตุในร่างกายของเขาอีกประมาณครึ่งชั่วยาม พอรับพลังและได้พักผ่อนเต็มที่ร่างกายของเขาก็แข็งแรงขึ้น ตื่นเช้ามาจึงสดใสมาก ถามหาอาเหนียงทันที แต่อาเหน
