Chapter 2

1728 Words
"Lukas, ano ba? Hindi ka ba talaga marunong makisama?" Napabuga nang malakas si Lukas. Ito na naman, sinesermunan na naman siya ni Dean. Kanina kasi, habang nagso-shoot sila ng dance challenge para sana sa vlog nila, aksidente silang nagkabanggaan ni Keaton. Bilang reflex, itinulak niya ito. Hindi niya inasahan na bigla siyang tatadyakan nito. At nauwi iyon sa suntukan hanggang sa napaghiwalay silang dalawa at hinila siya ng leader nila sa bakanteng kwarto na iyon. Dean tapped his foot impatiently. “Ano, hindi ka sasagot?” "Not today, Dean," pabalang naman na tugon ni Lukas. Humiga siya sa sofa saka tinakip ang braso sa mga mata. "I'm tired." His period of being unenergetic was still on-going, and it was affecting him greatly. May pagkakataong nawawala ang rapping skills niya. Sometimes, he was even thinking of quitting the group. He felt so out-of-place naman, lalo pa namumukod-tangi siyang matigas ang katawan. "No, Lukas. Tumayo ka d'yan at kinakausap kita." Nang hindi sumunod ang lalaki, nagtaas ng boses si Dean. "Lukas, I'm talking to you!" "Oo! Ito na!" Padabog siyang tumayo. "Ano bang problema mo, ha?" "Ako dapat ang nagtatanong niyang sa iyo." Hinila ni Dean ang monobloc na upuan at tinapat sa kanya. "Hindi ko alam kung ano ang issue ninyong dalawa ni Keaton sa isa't-isa pero sana naman maging civil ka sa kanya. E tingnan mo kung anong ginawa mo kanina? Buti tayo lang ang nandito ngayon. Paano kung nakita tayo ng ibang trainee?” Wala siyang maisip isagot kaya nilibot niya ang tingin sa kabuuan ng kwarto upang humanap ng distraction. His eyes caught Keaton. Nakatayo ito sa may water dispenser at halata sa mukhang naku-curious ito. When did Keaton enter the room? Hindi niya alam. "Anong tinitingin-tingin mo dyan, bakla?" angil niya. Napitlag ang main vocalist ng banda nila saka pinagpatuloy ang pagkuha ng tubig. Palabas na sana ito nang tawagin ito ni Dean. Nag-aalangan itong lumapit. Ni hindi nga nito masalubong ang titig niya. "Can you please enlighten me already kung ano ba talaga ang isyu ninyong dalawa?" tanong ng leader nila habang minamasahe ang sentido. "Ilang beses ko na kayong tinanong pero walang gustong sumagot. Utang na loob lang, paliwanagan n’yo na ako!” Umismid si Lukas. “Hindi mo rin naman ako maiintindihan. Why bother?” “Paano ko maiintindihan kung ayaw mong magsalita?” Muling tumalak si Lukas saka tumingin kay Keaton. “Bakit kaya hindi ikaw ang magkwento, Keaton?” Biglang namutla ang pinakabata nilang miyembro. Nanginig din ito saka napaatras. Bumuntonghininga si Dean saka mahinang tinapik ang balikat ni Keaton. “It’s okay, Keaton. Hindi ako magagalit. Promise. Gusto ko lang talagang maliwanagan para maintindihan ko na lahat.” Lukas scoffed. “Basta talaga si Keaton, maluwag siya.” “May sinasabi ka, Lukas?” angil ni Dean. “Wala!” Tapos, pinandilatan niya ng mga mata si Keaton. “Hoy, magkwento ka na!” Nagtangi ang mga bagang ni Keaton habang nagsasalitan ang tingin sa kina Dean at Lukas. “It happened noong nag-Palawan tayo last year.” “Oh? What happened?” tanong ni Dean. There was a short pause before Keaton continued. “Remember noong huling gabi natin? Naglasing tayo? Pero ako lang ang di nalasing talaga?” “Ah, oo!” Tumawa si Dean saka ginulo ang buhok ni Keaton. “Dyan ko nalaman na ang taas pala ng tolerance mo sa alak, ano? Kung sino pa ang youngest sa amin.” “Well, gano’n talaga--” “Can you please be direct to the point already, Keaton?” sabat ni Lukas. “Ang dami-dami mo pang sinasabi. Just tell him what you did to me!” Muling napalunok si Keaton. “Later that night, noong tulog na kayong lahat, I… I…” Napakagat ng labi si Keaton. Nangilid pa ang luha. “I know what I did is wrong pero nadala lang din ako ng impluwensya ng alak. And you know what I am like kapag may tama na--” “Puta! Ang daming sinasabi!” Napatayo pa si Lukas sa sobrang gigil. Tapos, kinuwelyuhan pa niya si Keaton pagkatapos. “Aminin mo na lang kasing manyak ka at sinamantala mo ang pagkalasing ko!” Upon telling that, the memory resurfaced in his mind. Nahihimbing na siya noon nang maramdamang may dumagan sa kanya at hinagkan siya sa leeg. Tapos, tinaas din ang t-shirt niya saka dinilaan ang kanyang dibdib. Dala ng pagkalasing, hindi siya makapalag. It was not until when he felt someone sucking his d**k when his strength revitalized. Dumilat siya saka itinulak kung sino iyon. And when he opened his eyes, he saw Keaton. Muntik pa niya itong suntukin. Nakapagpigil lang. Then, he walked out to calm his nerves. “Lukas!” suway na naman sa kanya ni Dean habang pinipilit na alisin ang kamay niya kay Keaton. “Isa! Huwag mo `kong galitin!” When he met Dean’s eyes, he froze. Expressionless ito, yet it was unnerving. He could feel danger for whatever reason. Dahan-dahan niyang binitiwan si Keaton. Keaton, on the other hand, stumbled on the floor, running after his breath. Halata sa mukha nito ang matinding takot. Dean heaved a sigh again. “Okay, gets ko na. Iyon pala ang kinakagalit mo. Ginapang ka pala ng bunso natin.” Dean was trying so hard to hide his amusement and failed. Natawa kasi ito pagkatapos. And that pissed Lukas even more. “Tang ina. Ito na nga ang sinasabi ko,” bulong pa niya. Noon pa man ay pansin na ni Lukas na giliw na giliw si Dean kay Keaton. Lagi nitong pinapaburan. Napakalibog din nito pagdating kay Keaton. Katunayan, halos araw-araw yata niya itong nadatdatnang hinahalay ang pinakabata nila sa sala o kaya’y sa kusina. Ni hindi man lang ito nahihiya kapag sila-sila lang ang magkasama. Tinulungan ni Dean si Keaton tumayo. "Leave this to me, Keaton. Huwag kang mag-alala. Starting tonight, magiging mabait na si Lukas sa iyo.” "Aba't--" "Shut up, Lukas." Pinanlisikan siya ng mga mata ng leader nila. Tapos, hinatid ni Dean si Keaton palabas ng kwarto. Upon closing the door, the temperature suddenly dropped by 10 degrees for whatever reason. Napalunok na lang si Lukas. When Dean turned to him, he was exhibiting that expressionless yet dangerous gaze again. Naramdaman pa ni Lukas ang pagtindig ng balahibo niya nang humakbang na ito palapit sa kanya. At nang malapit na ito napaatras pa siya hanggang sa bumangga ang likod ng binti niya sa sofa. Napaupo siya roon. "I really don't want to resort to this method, Lukas, pero sinasagad mo ang pasensya ko," sabi nito sa flat na tono. Nilabas nito ang phone sa bulsa saka iyon kinalikot. Tapos, pinakita nito sa kanya ang isang video kung saan... "Putang--" Tinangka niyang agawin ang phone nito pero mabilis nito iyong inilayo. "Give that to me!" Tumayo siya para hablutin iyon pero bigla siyang sinikmuraan nito nang napakalakas. Napaigik siya at napaupo muli. Tinapak ni Dean ang paa sa tabi niya at nilapit ang mukha sa kanya. "Now, listen, Lukas," panimula nito habang pinapakita sa kanya ang video niyang habang nakahiga sa kama niya at pinaparaos ang sarili. And he was moaning Keaton's name. "Please... stop it already, Dean," nauutal na aniya. Pero ngumisi ang lalaki at nilakasan pa ang volume. Sumakto pa iyon na sinigaw niya ang pangalan ni Keaton kasabay ng pagsirit ng masagana niyang katas. Tinakpan niya ang mga tenga. No, this cannot be happening! Wala dapat ibang makaalam na ganoon ang nararamdaman niya sa bandmate! "Naiintindihan mo na kung bakit ko sinasabing magiging mabait ka na sa kanya mula ngayong gabi, Lukas?" Nang hindi siya sumagot, hinawakan nito ang baba at pinataas ng tingin. "Huy, kinakausap kita." "W-Where did you get that video?" Kumunot ang noo niya. Now that he'd thought about it, bakit nga ba meron itong kopya? "It doesn't matter, Lukas. Ang mahalaga, may ebidensya ako sa sikreto mo." Kinalikot nito ang phone. "Now, I wonder kung anong mangyayari kapag kumalat ito online? Or maybe, kapag nakarating ito sa pamilya mo--" Napasinghap siya. "No!" Hinawakan niya ang kamay nito. "Please, Dean, don't do this! Nagmamakaawa ako. Gagawin ko lahat ng gusto mo." His voice was full of desperation. As he said that, the image of him being locked in a dark enclosure flashed in his mind. There was no way he would go back to that hell again! Lalong lumawak ang ngisi nito. "Mabuti naman kung gano'n. Pero alam mo naman kung ano ang gusto ko hindi ba?" Saglit siyang tumahimik saka yumuko. "Makipagbati kay Keaton?" "That, and be a good member. Or rather..." Hinawakan nito ang baba. "Be a good pawn, Lukas." Natigilan siya. “What?” "Don't worry, I only want one thing: we dominate the market. Nothing else. But I want you to be a good pawn. Sumunod ka lang sa lahat ng sasabihin ko, and we are good. Simple lang di ba? Or otherwise…” Dean waved the phone. Dahan-dahan siyang tumango. "Makakaasa ka, Dean," nauutal niyang tugon. Hindi talaga siya sumasang-ayon pero sa nakikita niya, wala siyang choice. "Aayusin ko ang pakikisama ko kay Keaton. Just don't do it. Huwag mong ikakalat ang video." "Wow. Ang bilis mo tumiklop. Boring naman." Humikab pa ito. "Well, I don't trust you, Lukas. Kaya ilalabas ko na ang trump card ko para masiguro kong susunod ka talaga." Naguluhan siya sa sinabi nito. "What?" Nilapit nito ang bibig sa tenga niya. "I know one of the biggest scandals of the Fortalejas, Lukas. Specifically, the one that concerns you." Kulang na lang ay magdilim ang paningin niya sa sinabi nito. But before you could do anything, Dean kicked his chest hardly. Napaigik siya dahil sa matinding kirot na dinulot niyon. "Oops, napalakas. Sorry!" Tumawa ito. "But for protection lang. Baka sunggaban mo ako." Inalis nito ang paa sa dibdib nito. Lukas curled like a ball in a hope of easing the throbbing pain. "That scandal... iyon siguro ang dahilan kung bakit mo pinagnanasaan si Keaton. Sabi nga nila, fetishes stem from your childhood trauma, right? So there." Tapos, tumalikod si Dean. "Kaya kung ako sa iyo, ayusin mo ang pagtrato mo kay Keaton. He did nothing wrong para tratuhin mo nang ganyan. I bet he doesn't even have an idea what happened to you. And while we're at it, maybe set yourself free. Embrace it, Lukas. Walang masama sa pagiging bakla." "Shut up, Dean." Kahit namimilipit pa rin siya sa sakit, nagawa pa rin niyang maglakas ng boses. "Free yourself, Lukas. That's my biggest advice to you as your leader." Tapos lumabas na ito. Once the door closed, saka lang umayos ng upo si Lukas. The pain was still there, but the recollection of what just happened distracted him from it. Paano nalaman ni Dean ang tungkol sa nakaraan niya? Ngayon, unti-unti na niyang naiintindihan kung bakit ba tila natatakot siya kay Dean. Behind his friendly smile lies a menacing persona. Alam na niya noon pa man na may ugali itong bossy, pero hindi niya inakala na dumarating pala ito sa puntong nagiging manipulative na. And now, he became the subject of Dean's manipulation. Napahilamos siya ng mukha. This is Keaton's fault.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD