HOMIGEN SERIES III : A GIFT OF ONE NIGHT [Completed]

KABANATA 1

5 years later...

Kalalapag lamang ng eroplano galing Italy. It's been a year since i came back home. Hindi ako makapaniwalang sa tagal ng nilagi sa ibang bansa'y magagawa kong umuwi ng sapilitan sa Pilipinas.

Napukaw ang malalim na pag-iisip ng may yumakap mula sa binti ko.

"Mommy, so hot na talaga..." anang bata habang halos mamula ang pisngi dahil hindi sanay sa humidity ng lugar.

"I'm so sorry baby, but we have to stay here for a couple of months cause' mommy will need to arrange the property and wake of your lolo papa." malungkot na pahayag sa anak.

I can't believe that all my sacrifices will just quickly vanished.

"But will Lolo wake up and going with us?" inosenteng tanong ng anak, hindi ko magawang sabihin sa kanyang wala na ang pinakapaborito niyang lolo.

Pumantay ako sa anak at matamang tinignan ang kanyang sinserong mata.

"Sad to say baby, Lolo will not be going with us anymore. He was in heaven right now and very happy being with your Lola mama" hinaplos ko ang buhok niya.

Alam kong kahit sa murang isip ng anak ay naiintindihan niya ang mga bagay-bagay ngunit mas mahirap ipaliwanag ang ilang sitwasyong hindi akma sa edad kung pilit ipapa-absorb sa bata.

Denver Gad is my precious miracle from above. I know that he was made by mistake but he was an exception to all my flaws as daughter, as a woman and as a mother.

Naglakad kami palabas ng airport at agad nakita ang magsusundo sa amin patungong bahay ng mga magulang.

Sa daan ay tahimik kong binalikan ang mga alaalang pilit kinalimutan sa loob ng maraming taon...

"Destiny!" tawag ng kaibigang si Suzy.

Agad akong napabalikwas mula sa binabasa dahil sa biglaang pagsulpot ng kaibigan mula sa kung saan. I also fixed my thick glass before i sluggishly looked at her.

Tiyak mang-gugulo lamang ito sa pagbabasa ko.

"Ano na namang kailangan mo Suzy? Hindi mo ba nakikitang nagbabasa ako?"

"Itigil mo muna iyang kanerdihan mo okay?" she muttered.

Bahagyang tumaas ang kilay dahil sa nasabi ng kaibigan ngunit upang matigil lamang siya ay binaling ko sa dalaga ang buong atensyon.

"Ano ba kasi yang sasabihin mo?"

"O.M.G as in jaw dropped! Would you believe? A college party will be held in our house this coming saturday?" anitong bahagyang kababakasan ng excitement ang boses.

"So?"

Muling binuklat ang librong binabasa at pinahalatang walang interes sa binalita ng kaibigan.

"So? Is that how you thank me Destiny?" may bahid pagtatampo ang boses nito.

"What do you mean? spare the drama Suzy. look I have so many---"

"Even if XavierRod Villaforte is also invited?"

Natigilan ako sa pangalang binanggit ni Suzy. Did I hear it right? Is he coming? then what the heck am I doing right now? we should shop! for god's sake!

"Earth to Destiny! Did you swallow your tongue my dear?" pang-aasar nito.

Tumayo ako at nagmamadaling nilagay ang aklat sa loob ng bag.

" Shall we?" tanong sa kaibigan ngunit halatang naguluhan ang babae kung kaya't hinatak ko na lamang siya palabas ng library upang magpasama sa mall.

"Pangalan lamang pala ng mahal mo ang password para sumama kang magshopping. tss! ang landi mo maygad!" she just rolled her eyes before we went inside my Audi.

I owned a brand new car which was my birthday present coming from my kindhearted father.

Napapalatak na lamang ang kaibigan sa passenger habang ako hindi magkamayaw kung paano sisimulan ang pamimili ng gamit. We're planning to gate crash that's why we have to look mature on our outfits this coming weekend.

I'm living in a posh life since I was a child, the perks of being the only daughter of Ricardo dela Fuente and Margaux Vera dela Fuente was like living in a castle full of luxurious matters and all. I'm the princess of my king and the little baby of my queen.

Hindi ko ipinagmamalaki iyon. I'm a victim of bullying eversince gradeschool and Suzy is my one and only bestfriend up until my highschool years. I've been living in a pretentious society whom I have to rode and let my parents believe that I'm an achiever and had a lot of friends which was far from the cruel reality of Destiny's life. A queen bee that can rule the world of every people she met or so they thought? tss..

Ngunit nag-iba ang lahat ng iyon ng makilala ko si Xavier Rod Villaforte. He's a total hunkie westerner. Transferee siya galing states at isa sa mga hinahangaan ng almost half of female population sa college. samantala, hanggang silip na lamang ang kaya kong gawin sa twing naglalaro sila sa gynasium kung saan nag-iisang lugar na nagdudugtong sa building ng highschool at college. We're both students of XIA. (Xavier International Academy) but we're not on the same level. He's in college and unfortunately I'm not. In short, this simple infatuation with him turned into a huge attraction as the years gone by. Lalong naramdaman ang paghanga ko sa binata ng minsang pagtripan ng ilang kaklase dahil sa pagiging clumsy. They tried to pushed me in the stairs but Xavier strucked me cause' he accidentally saved and caught my body when I'm almost fell on the ground.

"Are you okay miss?"

halos hindi ako makahinga sa gapulgadang distansya ng aming katawan. I didn't know how would I react with the biggest circus thingy happened in my heart. Hindi ako makaformulate ng salita kahit tuluyang nakaalis ang mga ito sa aking harap, bahagyang nangunot ang noo ng binata ng muling lumingon sa gawi ko habang nakipagtawanan lamang ang kasamang kaibigan nito ng may ibinulong si Xavier dito.

"Ano pang nakalimutan natin?" ani Suzy na pumutol sa pagmumuni-muni ko.

"H-huh? w-wala na siguro best!"

Umiling lamang ang kaibigan bago lumabas ng boutique, nahalata niya siguro ang madalas pagiging space out ko these past few days.

How can i not?

I saw him almost naked at the back of an old building making out with some college hottie. Hindi ko man sinasadyang makita ang dalawa but I heard their ooohs and aaahs so I've got curious if what was happening back then. It was like a scene taken from a movie which was the female protagonist saw his lover having s*x with some other girl then it gradually brought a bad view towards my innocent eyes and a thousand heartaches in my shattered heart.

Saturday night...

I put a red matte lipstick on my lip and for the last time I checked my own reflection in the mirror. My mom is fond of glamorous creation so they styled my room like a princess.

Anyways, It's been almost an hour before the party started so I have to be in a hurry. Kanina pa hindi mapakali ang kaibigan sa loob ng Audi.

"Any problem Suzy?" I asked her.

"I'm just nervous my dear, baka hindi tayo papasukin sa mismong bahay namin. I hate Kuya for being so KJ!"

"Hindi naman siguro ganun ka rude si Kuya Richmond, don't worry makakapasok tayo." giving her an assurance.

Maya-maya'y pinarada ko sa harap ng mansiyon nila Suzie ang sasakyan. Bigla ang pagbundol ng kaba sa aking dibdib dahil hindi malayong makita ko si Xavier sa loob.

Shit!

Hinila ako ng kaibigan upang tumapat sa malaking gate ng mga ito. dumaan kami sa gilid ng mga nakaparadang kotse sa labas, halos matabunan ang high-way dahil sa mga double parking cars.

"Manong papasok kami." saad ni Suzy sa mismong guard nila.

"E Ma'am Su, pasensya na ho bilin ho kasi ng kuya niyong wag kayong papasukin dahil adult party daw ho ito." ani manong guard at bahagyang kumamot sa ulo.

"What the heck, that's also my house. Porket wala si Mommy at Daddy siya ang masusunod huh?" nanggagalaiting saad ng kaibigan sa guard nila.

"Eh Ma'am sorry ho---" natigilan ang matanda ng sumulpot si Kuya Richmond mula sa loob.

"Manong zup, what's the problem here?" tanong ng binata.

"You're such an asshole kuya! bakit hindi kami pwedeng pumasok sa bahay natin aber?"

He folded his arms on his broad chest and naughtily smirked.

"And why would I my little bratty sister?"

"Isusumbong kita kina Mommy at Daddy paghindi mo kami pinapasok ni Destiny." pananakot niya sa nakatatandang kapatid.

Natigilan ang binata at marahas na bumuntong hininga bago muling nagsalita.

"Okay! I'll let you in. but be sure Susana Faith that you'll going to behave." halatang napilitan lamang ang kuya niya dahil sa takot sigurong maisumbong sa parents nila.

Tinapunan lamang ako ng tingin ng kapatid ni Suzy saka muling pumasok sa loob. I get used to that. Kahit kasi malapit kami ni Suzy ay hindi naman ako masyadong close sa circle of friends ng pamilya ng kaibigan maybe my parents but not me. I looked so ordinary because of my physical appearance and my everyday outfits.

Siguradong kahit ipamake-over ko ng walong oras ang buong mukha'y hindi na mababago. Brace and thick glass, thick eyebrows that no one could master to pluck those imperfect hairline.

Pumasok kaming magkahawak kamay at tumambad samin ang maraming kababaihang halos nakahubad ang bihis. They're like a tramp, b***h and liberated women in the western side of America, sa T.V. ko lamang kasi nakikita ang mga ganitong senaryo e.

"Gosh best, mapagkakamalan talaga tayong intruder sa mga suot natin." naihilamos ni Suzie ang palad sa mukha dahil sa kahihiyan.

"B-best let's get out of here na lang kaya? nakakahiya pala!" nanginginig ang boses ko dahil mas pipiliin ko yatang lumubog kesa ilibot ang mata sa mapanuring tingin ng mga bisita ng kapatid nito.

"So my dear little sister welcome to my party! enjoying the sight?" panunuya ni Kuya Richmond.

"Whatever my dear brother!" muli akong hinatak ni Suzie papasok ng sala.

"Su I think this is really a bad idea to stay here.We're almost making a scene."

Hindi niya ko pinakinggan at kumuha nang dalawang ladies drink sa nagseserve na waiter sa loob ng living room.

"Dear, just enjoy the night!" inabot ng kaibigan ang alak.

Sabay naming nilagok sa pag-aakalang maayos ang lasa. Muntik kong mailuwa ngunit upang hindi mapahiya ay pinilit lunukin.

"What an awful taste. yikes" saad ng kaibigan.

Ngunit imbis sang-ayunan si Suzie ay naagaw ang buong atensyon ko ng isang binatang kasalukuyang nakikipag-usap sa kumpol ng mga babae kasama ang ilang mga kabarkada nito.

"Seems that my bestfriend was not really into me huh?" putol ng kaibigan.

"S-suzy naman e."

Nagulat ako sa ikinilos ni Suzie dahil bigla niyang hinatak sa kinaroroonan ng mga kalalakihan; malakas ang loob ng kaibigan marahil dahil naroon din ang kapatid niya.

Oh my god Suzy!

"Hi everyone. hi kuya!" halos mapunit yata ang bibig ng kaibigan dahil sa nakaplastered na ngiti sa labi nito.

Bahagyang natigilan ang mga nag-uusap at napako ang mga nagtatakang mata partikular sa aming dalawa. Gosh I badly needed to breathe!

"Hey kiddos what are you doing here?" anang isang lalaking kaibigan ni Xavier.

"Pare menor de edad pa yang mga iyan, ba't mo pinapasok?" anang laging kasama ng binata.

"Well I have no choice, my little sister blackmailed me!" her brother said and just shook his shoulder after that.

"Let them buddies. hindi naman natin mapipigilan yang mga ganyang mapupusok na kabataan sa ngayon." anang nakatalikod na si Xavier habang nakakawit ang isang braso sa beywang ng babae.

"Hi Xavier, my friend here Destiny wants to be friend with you!" muntik akong hindi makahinga sa sinabi ni Suzy.

Lumingon ang binata at tinapunan ako ng tingin kaya't bahagyang inayos ang thick glass na dumausdos sa ilong ko. Ngumiti siya na parang nang-uuyam lalong nakadagdag sa nararamdamang embarrassment ang tawanan ng mga kaibigang kasama ng kapatid ni Suzy.

"Why are you laughing kuya? what's funny huh?" matapang na saad ng kaibigan. Pilit ko siyang hinahatak palayo ngunit imbis matinag ay lumapit pa kay Xavier at kumalabit.

"Didn't you hear me?" anito sa binata.

"S-suzy let's go!"

"No Des, this is for you okay?" s**t ang lakas yata nang tama ng alak kay Suzy.

Muling lumingon si Xavier habang ang mga kaibigan ay halos maghiyawan sa eksenang ginawa ng kaibigan, samantala pilit hinahatak ni Richmond ang nakababatang kapatid palayo sa mga kabarkada nito at dahil sa lakas ng binata'y tuluyang nadala si Suzie sa ikalawang palapag ng mansion. Naiwan akong natigalgal sa kinatatayuan at halos hindi makaalis sa harapan ng mga ito . I felt so little with the kind of look they had on me.

"Little girl wala na kaibigan mo, paano ba yan?" anang isang lalaking tinawag na Lyndon.

"Ang ambitious naman niyan" sabad ng b***h na babaeng nakalingkis kay Xavier.

"Pagbigyan mo na kasi Xav. autograph lang naman ata hinihingi ng bata." saad naman ng matalik nitong kaibigan.

I felt a sudden heat on both side of my eyes. Anytime babagsak ang luha ko kung hindi pa umalis sa harap ng mga ito, ngunit kahit anong kilos ay talagang naestatwa at parang hindi magawang ihakbang ang paa palabas ng mansion.

Sa sobrang kahihiyan ay yumuko na lamang ako at pilit pinipigilan ang paghikbi, it's actually not really my first time to experience this kind of embarassment but I must say that it is the worst.

Bahagyang nagulat ng biglang may marahas na kamay ang humatak sa akin palabas ng living room. Tinignan ko kung sino ngunit hindi makahuma ng mismong si Xavier pala ang humawak sa palapulsuhan ko.

Kahit paano'y nakaramdam ako ng munting saya dahil muli na naman niyang ililigtas sa kamay ng mga taong walang alam kundi manghusga.

My saviour!

Its really fit in his name!

Binitiwan niya ako sa kalagitnaan at hinarap. hindi ko magawang tumingin ng diretso sa mga mata ng binata ngunit alam kong nakakaagaw na kami ng buong atensyon ng mga tao sa party kaya't nakaramdam ng kaba ngunit mas nangingibabaw parin ang saya dahil inaasahang ililigtas niya gaya ng kay Louis and Clark at maging mga ibang cliche' movies na napapanood.

"What's your name again little girl?" using his baritone voice.

"D-destiny dela F-fuente."

"Nice name. Your bestfriend said that you want to be friend with me?" anito na parang nakikipag-usap sa bata.

Nahihiyang tumango na halos ikapula ng buong mukha sa tanong ng binata. Mas nilapit niya ang distansya ng aming mukha kaya't bahagya akong umatras.

"One!" sigaw ng kung sino sa crowd.

lumingon ang binata sa mga kaibigan tapos ay bahagyang ngumisi.

"Anyway, if that's what you want then, let us be friends" nilahad ni Xavier ang kamay sa harap, nahihiya man ay tinanggap ko ang mainit niyang palad at naramdaman ko ang bahagyang pagpisil ng binata na nagdulot ng matinding kiliti sa bawat himaymay ng aking katawan.

"Two!" muling sigaw mula sa crowd.

"T-thank you." anas ko sa binata na ikinangisi nito.

"Don't mention it, ahm. can I have a favor before we celebrate our new friendship?" he winked at me.

"A-ano yon' ?"

Naconcious ako ng tumapat ang mukha niya sa bandang tenga, ramdam na

ramdam ko ang init na nanggagaling sa minty breath ng binata.

"Can you close your beautiful eyes honey?" bulong nito.

I think I have to gasped a multiple oxygen with his gesture.

"O-okay"

"Very good honey"

Kasabay nito'y para akong nahipnotismo at dahan-dahang pumikit.

"Three!!!!"

Sa pagpikit ay nakaramdam ako ng pag-angat ng buong katawan at pagbulusok sa malamig na tubig.

*Booggshh*

Hiyawan ng mga nagkakasiyahang bisita ang narinig mula sa pool na pinagbagsakan. Hindi ko alam kung saan tutungo dahil sa nanlalabong mata. I don't know if where to find my glass and seems that all people were blur and honestly can't recognize them anymore. Idagdag pa ang mga luhang naglalandas sa aking pisngi dahil sa kahihiyang pinagdalhan ng binatang hinahangaan.

May nag-abot ng glass ko ngunit hindi na matandaan dahil sa kinuyog ako ng mga college students na nakikiusyoso sa nangyari. They were laughing, teasing and shouting.

Sinuot ko ang thick glass saka pilit umahon sa pool. muntik madulas ngunit muling nakatuntong sa semento.

Kitang-kita ko kung paano mag-apiran at magtawanan ang mga barkada ni Xavier habang siya'y nakapamulsa lamang at may tipid na ngisi. Tinignan ko siyang maigi ngunit iniwas niya lamang ang mga mata na parang nandidiri.

Lumapit ako sa mga ito at matapang na sinalubong ang lalaki. Ito rin ang unang pagkakataong lalaban ako at icoconfront ang isang taong ginawa akong katatawanan.

I took a deep sighed before I finally composed myself to speak.

"Happy?"

Natahimik ang mga ito lalo si Xavier na matamang nakatingin sa mga mata ko.

"What if I say yes? You really made a show honey" anitong nakakaloko ang ngisi.

"Ah really? I pity you Xavier Rod Villaforte. I thought you were different from them, but all I could say is, you are nothing but a pathetic brute. You're just pretending and showing others that you're an asshole but definitely you were . Don't live with stupid lies and be a better man that you must used to be." Napansin kong natigilan ang binata ngunit hindi niya pinahalata bagkus nakipag-asaran pa sa mga kaibigan.

I turned my back and ran outside hearing some hypocrite murmurs of almost all people around me.

I cried a lot that night, never-ending tears streamed down on my cheeks and the only thing I remember is the reality of being heartbroken with the first man I've ever dreamed of and hoping to save me from the pit of bitterness and lies of the world.

"Iha welcome home!!" tawag ni Manang Nelly mula sa maindoor ng mansion.

Sa lalim ng pagbabalik-tanaw ay hindi ko namalayang nandito na kami sa mismong harap ng mansion ng mga magulang.

Sinalubong ako ng yakap ng matanda habang ang anak ay matamang nakamasid lamang sa aming dalawa.

"Mommy...." hinila ni Den-den ang hem ng damit ko.

"Ay jusko iyan na ba ang anak mo Destiny?" ani manang.

"Opo."

"Hello bebi boy. Ako si Nanay Nelly, ang cute cute mo naman."

Lumuwang ang pagkakakapit ni Den-den sa hem at agad yumakap sa matanda na sinabayan ng

pilyong ngisi.

Manang-mana talaga sa ama.

Sa pagkatuwa ng matanda'y kinarga ang bata at naunang pumasok sa loob habang nanatili ako sa kinatatayuan at kasalukuyang pinagmamasdan ang kabuuang labas ng mansion.

I remember all my childhood mem'ries in this house. My first heartache, first sadness, first and greatest chapter of my life.

First of everything

Tinanaw ko ang buong kapaligiran kasabay ng muling pagbabalik tanaw ng ilang mga ala-ala maging sa lalaking kahit kailan ay hindi nawala sa isip. Xavier Rod Villafuerte.

Nakatatak na siya hindi lamang sa isip kundi sa puso kahit pa nakaranas ng pait sa lahat ng mga bagay na may kaugnayan sa binata.

Mapait akong ngumiti sa isiping naging bahagi si Xavier ng aking kabataan kung saan natutunan ko siyang mahalin kahit sa malayo. I'm blatantly loving him from afar.

"Destiny this is the right time to claim what is rightfully yours.."