"andito ako ngayun sa aking library,
simula ng ma wala ang panganay kong anak ay nag iba na ang aking asawa na si chleo., halos hindi na namin ito nakaka usap.
sinisisi niya kasi ang kanyang sarili
sa pagka wala ng aming prinsisa.,
sana, sana matagpuan na siya.
hanggang ngayun wala parin kaming lead kung sino ang taong kumidnap sa kanya sa grocery store labing anim na taon na ang naka lipas.
walang araw at gabi na hindi umiiyak ang
aking asawa., lalo na noong mga unang buwan at taon, buhat ng ma wala sa amin ang aming anak.
kaya napag desisyonan naming ipasok siya sa isang institution, na alam naming makakatulong, sa kanya.
kahit labag sa kanyang loob ay pinilit namin siyang doon muna.,
masakit para sa akin na nakikita ko ang
asawa ko na nahihirapan,
mabuti na lang, ay
