"Baban evlenecek uygun bir eş aradığımı duymuş." dedi Emir, gözlerinde bir parıltı belirdi. Ama öfke parıltısı gibiydi. "Zaten bu işler için peşimde dolanıyordu. 'Benim bir kızım var, tam aradığın gibi,' dedi. Önce inanmadım. Sonra bana, 'Onu Türkiye' ye çağıracağım. Gör, beğenirsen sana hediyem olsun.' dedi."
Emir' in bu sözleriyle içimden bir şeylerin kırıldığını hissettim. Anlatmak istedikleri, sanki tamamen bana ait olmayan bir dünyaya ait gibiydi. Babamın böyle bir şey söylemesi… Bu nasıl olabilirdi?
Göğsümü sıkan bir şeyler vardı. Babam, beni “hediye” olarak görmüş olabilir miydi? Babam beni sadece bir nesne olarak mı düşünmüştü? O kadar az zaman geçirmiştik birlikte, o kadar az şey paylaşmıştık ama yine de babamdı. Ama şimdi Emir ’in söylediklerine bakınca bu adam benim babam olam
