Hisler, en büyük silahlardı. İçini kimi zaman öfkeyle, kimi zaman nefretle ve kimi zaman sevgiyle doldururduk içini.
“Uyanıyor.” Bir ses, ölümün ardında gizli bir ses.
Cennette miydim? Henüz yanmadışım için cehennemde egibi hissetmiyordum. En son uçurumdan atlamış, ucu bucağı olmayan bir karanlığa teslim etmiştim kendimi
Gözlerimin üzerindeki yükü itmek için sıralama çalıştım. Sanki tonlarca ağırlık vardı ve ben açamıyor gibiydim. Zar zor nihayet aralayabildiğimde başta her yer bulanıktı. Bu iğrenç bir duyguydu. İnlercesine homurdandığımda her yerimin ağrıdığına yemin edebilirim. Sanki aylardır hareket etmiyor gibiydim. Resmen tüm organlarım işlevini kaybetmişti sanki.
Nihayet bir şeyleri net görmeye başladığımda sanki sudan çıkmışım gibi derin bir nefes aldım. Önce klasik beyaz ta
