He's My Gangster

Chapter 2: Ghost of Yesterday

Ace’s POV

Pagkalapag ng eroplano na sinasakyan namin, dumiretso na kami sa resthouse nila Blood sa Cavite. Sa aming lahat, kami lang ni Blood ang lumaki dito sa Pilipinas bago tumira sa L.A. The rest, either pinanganak lang dito sa Pilipinas o wala pa silang 10 years old nang nagmigrate sila.

"I’m so tired and sleepy!" Sabi ni Secret at pabagsak na umupo sa sofa.

"Magpahinga muna kayo at mamaya ay may ipapagawa ako sa inyo." Sabi ko sa kanila habang binubuksan ang pinto ng veranda ngunit napahinto rin ako nang hindi ko narinig ang mga sagot nila kaya humarap muli ako sa kanila.

Nanlalaki ang mga mata nila habang nakatingin sila sakin.

“Why? Did I do something wrong?”

            Ngumiti si Blood. “It just feel weird to hear you speak in tagalog.”

            I rolled my eyes. Akala ko naman kung ano na.

            “Maybe because I am pure Filipino, that’s why?”

            “Well, then we will also showcase our tagalog skill here in the Philippines. Beside, we will be staying here for months.” Sabi ni Fire na akala mo naman hindi rin sila mga Filipino.

Okay, nalilito na ba kayo kung sino-sino yung mga binabanggit ko? Well, they are my gangmates and I’ll introduce them to you now. Let's start with Blood.

Aiza Madroñal, also known as Bloody Angel or simply Blood. She's the second-in-command in our gang.

Next, Marjorie Pelias or the Secret Angel. She's the one responsible for all the technology stuffs such as hacking, searching and etc.

Third, Erica Mase or the Night Angel. In-charge on all machine works such as cars and motors.

Fourth, Ainie Quino or the Black Angel. She's our black smith and is expert in handling sharp weapons. She’s also good in gambling.

Gel Fernandez or the Shadow Angel. She's a sharp shooter and is very good in using guns.

Sixth is Heide Clarkson or also known as Fire Angel. She's good in making explosives. She and Marjorie are also the doctors of the gang.

And of course, last but surely not the least is me, The Death Angel. I'm an expert in fighting-- with or without weapons. And by the way, all of us are good in martial arts. Kumbaga, walang patapon.

“Where are you heading, leader? Aren't you going to rest first?” Nagtatakang tanong ni Blood nang makita niya akong palabas ng bahay.

“Nakapagpahinga na ako habang nasa flight kanina. Lalabas muna ako at maggala-gala.” I explained.

"Ok, but we can't come with you, Death. We need to rest." Sabi naman ni Night.

“I understand. By the way, it’s okay for us to call each other using real names here. Wala namang nakakakilala sa atin dito…”

Tumango naman sila bilang pagsang-ayon.

“…and Secret pagtapos mong magpahinga, gusto kong alamin mo kung sino-sino at saan natin matatagpuan ang malalakas na gangs."

"No prob, leader."

"Good. Aalis na ako." Pagkasabi ko noon ay iniwan ko na sila.

I’m not familiar with this place kaya sumunod nalang ako sa kung saan ako dalhin ng mga paa ko.

“Is this a park?” Bulong ko sa sarili ko nang makarating ako sa isang lugar kung saan maraming puno at mga taong iba-iba ang ginagawa.

Hindi ko mapigilang mapangiti nang maramdaman ko ang pagdapo ng sariwang hangin sa mukha ko. This is one of the things that I miss in this country. Malayong-malayo ito sa nalalanghap namin sa Cali.

Huminto ako sa paglalakad at pumikit habang ninamnam ang sariwang hangin na nagdadala sa akin ng kaunting kapayapaan.

Haaay.

Kung hindi kaya ako pumuntang Cali three years ago, ano kayang mangyayari sakin dito sa Pilipinas? Kung hindi kaya ako naaksidente, mababalikan ko kaya siya? Kung hindi kaya ako pumunta sa lugar na 'yon, buhay pa kaya siya? Kung sinunod ko kaya siya noon, nasakin parin kaya siya hanggang ngayon?

Tsk.

Ito ang ayaw ko kapag nakakaramdam ng kapayapaan ang katawan ko—hindi ko napapansin napupuno na naman ng mga what ifs ang utak ko.

Clyde, why can't I stop thinking of you? Tatlong taon na ang nakalipas pero hanggang ngayon parang nakakulong pa rin ako sa nangyari noon.

“f**k!” Nawala ang kapayapaang sinasabi ko kasabay ng mga katanungang nasa isip ko nang maramdaman ko ang pagbangga sakin ng isang matigas na bagay.

“Shit.” Naiinis din niyang bigkas bago kami tuluyang bumagsak dulot ng banggaan namin.

So, hindi siya isang bagay kundi  lalaki?

            “Get off.” Malamig kong utos dito dahil hindi ako komportable sa naging pwesto namin. Magkaharap kami habang nakahiga, ako yung nasa ilalim at nakadagaan naman siya sakin.

            “Sorry.” Sabi nito pero hindi ko makita yung mukha niya dahil nakasumbrero siya.

            Nang tumayo siya ay tumayo na rin ako.

“Again, I’m sorry. I’m just in a rush." Paghingi muli nito ng pasensya bago nagmadaling umalis pero halos manigas ako sa kinatatayuan ko nang sa wakas ay nahagip ng mga mata ko ang mukha niya.

“Clyde?”