วินาทีที่คิดว่าหมัดลุ่น ๆ จะฟาดใส่แก้ม จู่ ๆ คนที่ง้างมือก็เป็นอันกลิ้งหัวทิ่มไปแทน เพราะถูกถีบอย่างแรงจากใครคนหนึ่ง เบสหันขวับไปมองเจ้าของขา ระบายยิ้มปากกว้างยามเห็นว่านั่นคือธันวา
ไม่รู้มาได้ไง แต่มาได้จังหวะพอดี
“มันทำไรมึงเปล่าเบส” ใบหน้าแดงก่ำกัดกรามแน่น ดวงตาวาวโรจน์คล้ายจะปะทะทุกคนที่ขวางทาง ลมหายใจแรงเหมือนพยายามระงับอารมณ์ตัวเอง เห็นชัด ๆ ว่าเจ้าของเสียงกำลังโกรธ
“เปล่า”
แม้จะได้รับคำยืนยันว่าไม่เป็นไร แต่ในใจธันวากลับไม่หายคลั่งลงเลย หันขวับไปมองคนบนพื้นที่กำลังโวยวายหยัดกายลุกขึ้นยืน
“แม่ง! กระทืบอีกสักทีดีไหมจะได้ตาสว่าง”
เขาจะก้าวเข้าไป แต่กลับถูกมือบางรั้งแขนกำยำไว้ เพื่อไม่ให้เรื่องบานปลายไปกว่านี้
“ไปเหอะมึง กูไม่อยากมีเรื่อง” พูดไม่ทันจบ เบสเหลือบไปเห็นผู้ชายสองคนในชุดเสื้อเชิ้ตปรี่มาทางพวกตนพอดี เดาว่าน่าจะเป็นเพื่อนของมันจึงรีบจูงมือหนาลากออกมาจากจุดเกิดเหตุ ไม่ใช
