ร่างบางนอนเหยียดยาวอยู่กลางเตียง ทำตัวเป็นเจ้าของห้องหลับตาพริ้มสบายใจเฉิบ เขาจะไม่ตกใจหากเธอไม่นอนตัวเปลือยเปล่าไร้เครื่องปกปิดใด ๆ ไฟในห้องสว่างจ้าทำให้เห็นทุกสัดส่วนอะไรเป็นอะไร
เวรแล้วไง...
ชายหนุ่มกัดกรามแน่น สายตาไหววูบไปกับความตกใจและไม่รู้จะจัดการสถานการณ์ตรงหน้ายังไงดี ความรู้สึกวุ่นวายพลุ่งพล่านในอก ทั้งเขินอายและสับสน มือทั้งสองข้างกำแน่นอยู่ข้างลำตัว แววตาก็พยายามหลบเลี่ยงไม่จ้องภาพตรงหน้าโดยตรง กลืนความรู้สึกลงคออย่างยากลำบาก เหมือนมีไฟลุกวาบขึ้นในใจแต่ก็ต้องพยายามควบคุมตัวเองไว้ไม่ให้เผลอแสดงออกมา
เพื่อนนะเว้ย เพื่อน!!
ธันวาหลับตาปี๋ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะลืมตาตั้งสติแล้วเดินไปข้างเตียงคว้าผ้าห่มผึ่งคลุมร่างเบสลวก ๆ เพื่อปิดภาพอนาจาร จังหวะกำลังหมุนตัวจะเดินหนี จู่ ๆ
ร่างบางนั่งพรวดพร้อมกับคว้าแขนกำยำห้ามไว้ “ไอ้ธันวา...” เสียงยานครางเปล่งพร้อมกับปรือตามองเจ้าของชื่อ ใ
