“เอาของกูคืนมา”
“ทำขี้เหนียว มีอะไรในกล่องวะ”
“อย่ายุ่งดิไอ้ธันวา”
“กูดูนิดหน่อยไม่ได้หรือไง”
สองคนยื้อแย่งกล่องกระดาษสี่เหลี่ยมสีน้ำตาลไปมา มือทั้งคู่จับกล่องแน่นไม่มีฝ่ายไหนยอมปล่อยก่อน เสียงกระซิบกระซาบและถ้อยคำหยอกล้อดังขึ้นเป็นระยะ ขณะที่สายตาต่างฝ่ายต่างจ้องกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ความตั้งใจปกป้องความลับในกล่องของเบสกับความอยากรู้อยากเห็นของธันวาทำให้เหตุการณ์ตึงเครียด จนในที่สุด...มีเสียงบางอย่างเปล่งออกมา
“อยากได้คืนก็เอาไปดิ” จู่ ๆ ธันวาก็ปล่อยมือ แรงส่งทำให้กล่องกระดาษหลุดจากมือทั้งสอง ร่วงลงพื้นเสียงดังปึก ของข้างในกล่องกระจายออกมาให้เห็นกันชัด ๆ
“นี่มัน...” เขาอึ้ง เธอเบิกตากว้าง เม็ดเหงื่อแตกพราก หน้าถอดสี มองสิ่งที่กองอยู่บนพื้น หัวใจตกไปถึงตาตุ่ม เหมือนโลกทั้งใบถล่มลงมาทับหนักอึ้งจนลืมหายใจ
“แฮ่ม!!” ธันวากระแอมเรียกสติให้เบส ก่อนจะยกกำปั้นป้องปากตัวเองปิดบังรอยยิ้มก่อน
